Β κύκλος 18η Τακτική Κυριακή , . Η αγάπη αναζητά πρόσωπα και μοιράζεται ζωή. ( Ιωα 6, 24-35)

Κυριακή 1η Αυγούστου 2021

Η μελέτη μας θα επικεντρωθεί σε δύο φράσεις της σημερινής ευαγγελικής περικοπής: Λέει ο Ιησούς στα πλήθη"Αλήθεια, αλήθεια σας λέω: με αναζητάτε όχι γιατί είδατε τα θαύματα, αλλά γιατί φάγατε απ' τα ψωμιά και χορτάσατε”,.

Υπάρχουν δύο λόγοι που αναζητάμε κάποιον:

Ο ένας, επειδή προσμένουμε κάτι από αυτόν, λέμε μάλιστα ότι τον αγαπάμε. Ο άλλος είναι γιατί είναι αυτός που είναι, και τον αγαπάμε επειδή είναι αυτός που είναι.

Ο Ιησούς, στο Ευαγγέλιο, με τον τρόπο του λέει στα πλήθη: ". Με αναζητάτε γιατί κάτι σας έχω δώσει, ή γιατί κάτι περιμένετε από μένα, όμως, πρέπει να μάθετέ να μ’ αγαπάτε και να με αναζητάτε γι' αυτό που Είμαι”.

Όταν μια σχέση βασίζεται στο “έχω”, είναι απλά οπορτουνισμός, μεταμφιεσμένος σε αγάπη. Οπότε, αν αυτός/οι που είναι μπροστά μας δεν έχουν τίποτα να μας δώσουν, τότε φεύγουμε ή δεν τους πλησιάζουμε καν.

Η αγάπη, αντίθετα, βασίζεται στο “ είμαι – είναι” . Για την αγάπη, το πιο σημαντικό είναι το εσύ-εμείς, και όχι αυτό που έχω ή έχουμε στα χέρια. Η αγάπη αναζητά πρόσωπα και μοιράζεται ζωή. Αυτό όμως είναι και η πίστη.

“Αγαπούμε το Θεό για αυτό που είναι και όχι για το τι μπορεί να μας δώσει. Αυτοί που σκέφτονται με αυτόν, το δεύτερο τρόπο, σκέφτονται όπως οι ειδωλολάτρες. Αναζητούν το Θεό μόνο όταν τους είναι χρήσιμος σε κάτι. Αντίθετα, ο μαθητής του Χριστού αναζητάει το Θεό ακόμη και όταν σταυρώνεται, με τα χέρια του καρφωμένα, όταν δε μπορεί να του δώσει τίποτα.

Εκείνοι που δεν τρέπονται σε φυγή μπροστά στον Ιησού το σταυρωμένο, εκείνοι που δεν του γυρίζουν την πλάτη επειδή δεν τους έκανε αυτό που ζητούσαν, μπορούμε να πούμε ότι πιστεύουν αληθινά, επειδή η πίστη εμπιστεύεται και αφοσιώνεται σε κάποιον από αγάπη, ενάντια σε κάθε ανθρώπινο συμφέρον. Και μυστηριωδώς, θα γίνει πραγματικότητα γι’ αυτόν ό,τι λέει ο Ιησούς στο τέλος της σημερινή περικοπής : ""Εγώ είμαι ο άρτος της ζωής. Αυτός που έρχεται κοντά μου ποτέ δε θα πεινάσει κι αυτός που πιστεύει σε μένα δε θα διψάσει ποτέ. !".

​ H μοιρασιά των αγαθών κάνει θαύματα. ​ Β΄ Κύκλος 17η Τακτική Κυριακή, Ιωα. 6,1-15

 Κυριακή 25  Ιουλίου 2021

    Ο κόσμος που μπορεί, ακολουθεί τον Ιησού στις πεδιάδες της Γαλιλαίας για να τον ακούσει. Δεν πεινά μόνο  πνευματικά, για κάθε λόγο που βγαίνει από το στόμα του, αλλά πεινά  και από έλλειψη τροφής. Ο Ιησούς βλέπει τις ανάγκες του πλήθους, αλλά για να τις ικανοποιήσει  θέλει την ενεργή συμμετοχή των μαθητών του !

Ανάγνωσμα από το κατά Ιωάννη ΄Αγιο Ευαγγέλιο 6,1-15

Μετά απ’ αυτά ο Ιησούς έφυγε για την άλλη όχθη της λίμνης της Γαλιλαίας, που λεγόταν Τιβεριάδα. Τον ακολούθησε πλήθος πολύ, γιατί έβλεπαν τα θαύματα θεραπείας των ασθενών, που έκανε. Ο Ιησούς τότε, ανέβηκε σ’ ένα λόφο κι εκεί καθόταν με τους μαθητές του. Πλησίαζε το Πάσχα, η γιορτή των Ιουδαίων. Καθώς σήκωσε τα μάτια ο Ιησούς και είδε ότι πολύς κόσμος ερχόταν προς το μέρος του, λέει στο Φίλιππο: «Από πού μπορούμε ν’ αγοράσουμε ψωμί, για να φάνε όλοι αυτοί οι άνθρωποι;» Αυτό το είπε για να δει τι θ’ απαντούσε ο Φίλιππος, γιατί ο ίδιος ήξερε τι έμελλε να κάνει. Ο Φίλιππος του απάντησε: «Ακόμα και διακόσια δηνάρια να δώσουμε για ψωμιά, δε θα φτάσουν ώστε να πάρει ο καθένας ένα μικρό κομμάτι». Ο Ανδρέας, ένας από τους μαθητές του και αδερφός του Σίμωνα Πέτρου, του λέει: «Είναι εδώ ένα παιδί που έχει πέντε κρίθινα ψωμιά και δύο ψάρια· αλλά τι είναι αυτά για τόσους ανθρώπους;» Τότε είπε ο Ιησούς: «Φροντίστε να καθίσουν οι άνθρωποι κάτω για φαγητό». Το χορτάρι στην περιοχή ήταν πολύ. Κάθισαν λοιπόν κάτω· οι άντρες ήταν περίπου πέντε χιλιάδες. Πήρε τότε ο Ιησούς τα ψωμιά και, αφού είπε ευχαριστήρια προσευχή, τα μοίρασε στους μαθητές και οι μαθητές στον κόσμο που είχε καθίσει κάτω· παρομοίως κι από τα ψάρια έδινε όσο ήθελαν. Όταν χόρτασαν, λέει στους μαθητές του: «Μαζέψτε τα κομμάτια που περίσσεψαν, για να μην πάει τίποτε χαμένο». Τα μάζεψαν, λοιπόν, και γέμισαν δώδεκα κοφίνια με περισσεύματα από τα πέντε κρίθινα ψωμιά, κομμάτια που είχαν περισσέψει απ’ αυτούς που έφαγαν. Όταν οι άνθρωποι είδαν πως έκανε ένα τέτοιο θαύμα ο Ιησούς, έλεγαν: «Σίγουρα αυτός είναι ο προφήτης που περιμένουμε να έρθει στον κόσμο». Ο Ιησούς όμως, επειδή κατάλαβε πως σκόπευαν να έρθουν να τον αρπάξουν για να τον κάνουν βασιλιά, έφυγε πάλι και πήγε στο βουνό ολομόναχος.

Λόγος του Κυρίου

Ο Ιησούς επιδιώκει να  είναι οι μαθητές του εκείνοι που θα λύσουν το πρόβλημα της έλλειψης τροφής του κόσμου, αφού όμως πρώτα  το συμμεριστούν, νοιώσουν την επιτακτική ανάγκη του για τροφή, και κάνουν το πρόβλημα και δικό τους. 

Με την απάντηση που δίνουν στον Ιησού, οι μαθητές δείχνουν να έχουν κατανοήσει την ανάγκη, αλλά δηλώνουν ανήμποροι να κάνουν κάτι, επειδή το πρόβλημα μοιάζει  να είναι τεράστιο και ξεπερνά τις δυνάμεις τους. Ο Ιησούς δεν τους  θέλει παθητικούς,  αλλά ενεργούς  και συνεργάτες.

Του παρουσιάζουν, λοιπόν, ένα μικρό παιδί που ξεχωρίζει από το πλήθος, εξαιτίας της προνοητικότητάς του. Είχε προβλέψει ότι δεν θα υπάρχει φαγητό και μερίμνησε έτσι ώστε ο ίδιος να μη βρεθεί απροετοίμαστος, αλλά και γιατί όχι, να έχει μαζί του  αρκετό φαγητό και για μερικούς ακόμη, ώστε να «βγάλει» και κάτι. Πάνω σ’ αυτήν την προνοητικότητα  ακουμπάει ο Ιησούς για να δώσει λύση.

Ο Ιησούς, πάντοτε,  ξεκινά να ενεργεί, αξιοποιώντας το καλό που ήδη υπάρχει, και το πολλαπλασιάζει προς όφελος όλων. Η  προνοητικότητα του παιδιού, το καθιστά, παρά την ηλικία του, ωριμότερο από πολλούς άλλους, και γίνεται αιτία να ωφεληθούν πολλοί. O Ιησούς δε δημιουργεί κάτι καινούργιο, πολλαπλασιάζει αυτό που υπάρχει. 

Αν σκεπτόμαστε τι μας λείπει, τότε αυτό μας καταπλακώνει. 

Αν σκεφτόμαστε όσα  έχουμε, τότε παίρνουμε δύναμη. 

Μπορούμε πάντοτε να κάνουμε κάτι, χωρίς να ζητάμε το υπερβολικά μεγάλο.