Κυριακή 20 Σεπτεμβρίου 2026, Κρίμα που δεν σε γνώρισα πιο γρήγορα Α΄. Κύκλος 27η Τακτική Κυριακή κατά έτος.

Κυριακή 20 Σεπτεμβρίου 2026, 

Κρίμα που δεν σε γνώρισα πιο γρήγορα

Η Αγάπη μόνο αγαπά και και δεν ζυγίζει για να πληρώσει , αλλά δίνει τα πάντα. Δικαιοσύνη είναι να δίνεις στον άλλο ότι έχει ανάγκη

Ανάγνωσμα από το κατά Ματθαίο Ευαγγελιο  (Mτ 20, 1-16).

" Η βασιλεία των ουρανών είναι όμοια με ένα οικοδεσπότη, ο οποίος βγήκε νωρίς το πρωί για να μισθώσει εργάτες για να εργασθούν στον αμπελώνα του. 'Όταν συμφώνησε με τους εργάτες να τους δώσει ένα δηνάριο την ημέρα, τους έστειλε στον αμπελώνα του.

 

'Όταν βγήκε κατά τις εννιά το πρωί, είδε άλλους εργάτες να στέκονται στην αγορά χωρίς δουλειά, και είπε και σ' αυτούς: "Πηγαίνετε κι εσείς στον αμπελώνα και ό,τι είναι δίκαιο θα σας το δώσω". Κι εκείνοι πήγαν. 'Όταν βγήκε πάλι κατά το μεσημέρι και κατά τις τρεις, έκαμε το ίδιο. Κατά τις πέντε, όταν βγήκε, βρήκε κι άλλους να στέκονται και τους λέει: "Γιατί στέκεστε εδώ όλη την ημέρα χωρίς δουλειά;" Του λένε: "Διότι κανένας δεν μας μίσθωσε". Τους λέει: "Πηγαίνετε κι εσείς στον αμπελώνα". 'Όταν βράδιασε, λέει ο κύριος του αμπελώνα στον επίτροπό του: "Κάλεσε τους εργάτες και δώσε τους το μισθό, αρχίζοντας από τους τελευταίους μέχρι τους πρώτους". Κι όταν πήγαν αυτοί που προσλήφθηκαν στις πέντε, πήραν από ένα δηνάριο. 'Όταν έφθασαν οι πρώτοι, νόμισαν ότι θα πάρουν παραπάνω. Και πήραν από ένα δηνάριο κι αυτοί. 'Όταν πληρώθηκαν άρχισαν να γογγύζουν εναντίον του οικοδεσπότη, λέγοντας: "Αυτοί οι τελευταίοι εργάσθηκαν μια ώρα και τους εξίσωσες με εμάς που βαστάξαμε το βάρος της ημέρας και τη ζέστη". Κι εκείνος, απαντώντας σε ένα απ' αυτούς, είπε: "Φίλε μου, δε σε αδικώ. Δε συμφώνησες μαζί μου για ένα δηνάριο; Πάρε ό,τι σου ανήκει και πήγαινε. Αλλά θέλω και σ' αυτόν τον τελευταίο να δώσω όσο και σε σένα. Μήπως δεν μου επιτρέπεται να κάμω ό,τι θέλω την περιουσία μου; 'Η μήπως το μάτι σου είναι πονηρό, επειδή εγώ είμαι καλός;".

Έτσι, οι τελευταίοι θα γίνουν πρώτοι και οι πρώτοι τελευταίοι. Γιατί πολλοί είναι οι καλεσμένοι, λίγοι όμως οι εκλεκτοί 

 Λόγοςτου Κυρίου

Ο «οικοδεσπότης» βγαίνει να καλέσει στην δουλειά , στο περιβάλλον του ,μέχρι και την τελευταία στιγμή, εκείνους που κανείς δεν έχει καλέσει που έχουν μείνει στα περιθώριο τη,ς πέντε το απόγευμα., γυναίκες και άνδρες πεπεισμένοι ότι πια δεν γίνεται τίποτα με αυτούς. Στο τέλος της μέρας και ο χρόνος εργασία ολοκληρώθηκε και ήρθε η ώρα της πληρωμής όλοι όλοι με μεγάλη του έκπληξη όλοι παίρνουν την ίδια ανταμοιβή .προς χαρά των τελευταίων καλεσμένων και προς απογοήτευση των πρώτων καλεσμένων, που διαμαρτύρονται γιατί ο κόπος τους η εργασίας τους δεν εκτιμήθηκε

Κρίμα που δεν σε γνώρισα πιο γρήγορα Α΄. Κύκλος 27η Τακτική Κυριακή κατά έτος. (Mτ 20, 1-16).

 

Κυριακή 20 Σεπτεμβρίου 2026, 

Κρίμα που δεν σε γνώρισα πιο γρήγορα

Η Αγάπη μόνο αγαπά και και δεν ζυγίζει για να πληρώσει , αλλά δίνει τα πάντα. Δικαιοσύνη είναι να δίνεις στον άλλο ότι έχει ανάγκη

Ανάγνωσμα από το κατά Ματθαίο Ευαγγελιο  (Mτ 20, 1-16).

" Η βασιλεία των ουρανών είναι όμοια με ένα οικοδεσπότη, ο οποίος βγήκε νωρίς το πρωί για να μισθώσει εργάτες για να εργασθούν στον αμπελώνα του. 'Όταν συμφώνησε με τους εργάτες να τους δώσει ένα δηνάριο την ημέρα, τους έστειλε στον αμπελώνα του.

 

'Όταν βγήκε κατά τις εννιά το πρωί, είδε άλλους εργάτες να στέκονται στην αγορά χωρίς δουλειά, και είπε και σ' αυτούς: "Πηγαίνετε κι εσείς στον αμπελώνα και ό,τι είναι δίκαιο θα σας το δώσω". Κι εκείνοι πήγαν. 'Όταν βγήκε πάλι κατά το μεσημέρι και κατά τις τρεις, έκαμε το ίδιο. Κατά τις πέντε, όταν βγήκε, βρήκε κι άλλους να στέκονται και τους λέει: "Γιατί στέκεστε εδώ όλη την ημέρα χωρίς δουλειά;" Του λένε: "Διότι κανένας δεν μας μίσθωσε". Τους λέει: "Πηγαίνετε κι εσείς στον αμπελώνα". 'Όταν βράδιασε, λέει ο κύριος του αμπελώνα στον επίτροπό του: "Κάλεσε τους εργάτες και δώσε τους το μισθό, αρχίζοντας από τους τελευταίους μέχρι τους πρώτους". Κι όταν πήγαν αυτοί που προσλήφθηκαν στις πέντε, πήραν από ένα δηνάριο. 'Όταν έφθασαν οι πρώτοι, νόμισαν ότι θα πάρουν παραπάνω. Και πήραν από ένα δηνάριο κι αυτοί. 'Όταν πληρώθηκαν άρχισαν να γογγύζουν εναντίον του οικοδεσπότη, λέγοντας: "Αυτοί οι τελευταίοι εργάσθηκαν μια ώρα και τους εξίσωσες με εμάς που βαστάξαμε το βάρος της ημέρας και τη ζέστη". Κι εκείνος, απαντώντας σε ένα απ' αυτούς, είπε: "Φίλε μου, δε σε αδικώ. Δε συμφώνησες μαζί μου για ένα δηνάριο; Πάρε ό,τι σου ανήκει και πήγαινε. Αλλά θέλω και σ' αυτόν τον τελευταίο να δώσω όσο και σε σένα. Μήπως δεν μου επιτρέπεται να κάμω ό,τι θέλω την περιουσία μου; 'Η μήπως το μάτι σου είναι πονηρό, επειδή εγώ είμαι καλός;".

Έτσι, οι τελευταίοι θα γίνουν πρώτοι και οι πρώτοι τελευταίοι. Γιατί πολλοί είναι οι καλεσμένοι, λίγοι όμως οι εκλεκτοί 

Λόγος του Κυρίου

Ο «οικοδεσπότης» βγαίνει να καλέσει στην δουλειά , στο περιβάλλον του ,μέχρι και την τελευταία στιγμή, εκείνους που κανείς δεν έχει καλέσει που έχουν μείνει στα περιθώριο τη,ς πέντε το απόγευμα., γυναίκες και άνδρες πεπεισμένοι ότι πια δεν γίνεται τίποτα με αυτούς. Στο τέλος της μέρας και ο χρόνος εργασία ολοκληρώθηκε και ήρθε η ώρα της πληρωμής όλοι όλοι με μεγάλη του έκπληξη όλοι παίρνουν την ίδια ανταμοιβή .προς χαρά των τελευταίων καλεσμένων και προς απογοήτευση των πρώτων καλεσμένων, που διαμαρτύρονται γιατί ο κόπος τους η εργασίας τους δεν εκτιμήθηκε

Στον κόσμο του Θεού, δεν υπάρχει καμία αξία που αξίζει πρόκειται για κάτι περισσότερο ή λιγότερο, για το αν είναι καλό ή κακό, δίκαιο ή ανέντιμο, από το ότι κάποιος είναι στην παρουσία του.

Το να σκεφτόμαστε την αγάπη του Θεού είναι εξαρτώμενη από την ηθική μας υπόσταση ισοδυναμεί με το να επιστρέφουμε στην εμπορική λογική της θρησκείας. Δούναι και λαβείν. Είμαστε όλοι θεϊκοί όλοι συμμετέχοντες -ανεξάρτητα από τις εμπειρίες μας- στο Όλον: Το ένα αμπέλι

Το αντίθετο της δικαιοσύνης δεν είναι η αδικία αλλά η δικαιοσύνη χωρίς γενναιοδωρία και ευσπλαχνία. Στο ευαγγέλιο η συγγνώμη δεν έχει «μέτρα και σταθμά»! Κυριακή 13 Σεπτεμβρίου 2026 Α΄ Κύκλος 24η Τακτική Κυριακή Mt 18,21-35

 

Κυριακή 13 Σεπτεμβρίου 2026 Α΄ Κύκλος 24η Τακτική Κυριακή Mt 18,21-35

Το αντίθετο της δικαιοσύνης δεν είναι η αδικία αλλά η δικαιοσύνη  

χωρίς γενναιοδωρία και ευσπλαχνία.

Στο ευαγγέλιο η συγγνώμη δεν έχει «μέτρα και σταθμά»!

 

Η Εκκλησία πρέπει να είναι το μέρος όπου μπορείς να κάνεις λάθη χωρίς να χαθείς. Μια αγκαλιά ικανή να επαναφέρει όσους έχουν πέσει, την επιθυμία να ξανασηκωθούν τη γεύση της συγχώρεσης.

 

Η Εκκλησία δεν κολλέγιο ηθικής βελτίωσης, όπου όλοι ζουν συγκρατημένοι, φοβισμένοι, ανίκανοι να κάνουν ένα βήμα από φόβο μήπως αποτύχουν και κριθούν. Καθήκον της Εκκλησίας είναι να γεννά ελεύθερους ανθρώπους.

Παράδειγμα ο υπηρέτης της ευαγγελικής παραβολής, ο βασιλιάς τον συγχώρεσε, απάλλαξε από ένα τεράστιο χρέος, τον συγχώρησε δεν εφάρμοσε τον Νόμο. Ο άνθρωπος ο συγχωρεμένος συναντά ένα συνάνθρωπό του που του χρωστάει κάτι ασήμαντο. Και τι κάνει; Εφαρμόζει το νόμο : αν δεν μπορείς να πληρώσεις , πας στη φυλακή. Αυτός ο άνθρωπος δεν είναι κακός δρα όχι από κακία, αλλά απλώς δρα από αίσθημα δικαιοσύνης, κάνει ότι προβλέπει ο νόμος.

Και αυτό ακριβώς είναι που κάνει την παραβολή ανησυχητική: ο υπηρέτης σεβάστηκε το νόμο. Δίκαιο, αλλά αδίστακτο. Κάποιος μπορεί να τηρεί τέλεια τους νόμους, αστικούς ή θρησκευτικούς, και να παραμένει βαθιά απάνθρωπος. Ειλικρινής και κακός.

Ο Ιησούς μάς οδηγεί και μας εισάγει σε μια ανώτερη δικαιοσύνη, ικανή να δώσει στον άλλο αυτό που χρειάζεται για να ξαναζήσει. Γιατί η ζωή δεν σώζεται με τη διανομή ανταμοιβών και τιμωριών. Η ζωή σώζεται διακόπτοντας την αλυσίδα του χρέους, της ενοχής και της εκδίκησης.

Δίκαιο είναι αν έχουμε δέκα ανθρώπους και έχουμε να μοιράσουμε με δικαιοσύνη την πίττα. Τοτε η δικαιοσύνη λέει ότι πρέπει τα δέκα όμοια κομμάτια. Αν όμως μεταξύ αυτών των δέκα υπάρχουν τρεις- τέσσερεις που, δε έχουν να φάνε περιμένουν από αυτό το κομμάτι για να βάλλουν κάτι στο στόμα τους για να επιζησουν ζήσουν, το δίκαιο είναι να τους δώσουμε μεγαλύτερες μερίδες,

Στη ζωή, στις σχέσεις τους οι άνθρωποι μεταξύ τους , για να είναι πραγματικοί άνθρωποι, δεν φτάνει να είναι μόνο δίκαιοι γιατί δεν υπάρχει υπάρχει χειρότερος εχθρός από τη δικαιοσύνης από τη μια δικαιοσύνη χωρίς ευσπλαχνία και συγχώρηση.

Μην αφήσεις τον αδερφό σου να χαθεί στη δυσαρέσκεια και στη μνησικακία.. Αδελφική διόρθωση Είναι μια αμείωτη αγάπη. Κυριακή 6 Σεπτεμβρίου 2026. Α κύκλος 23 Τακτική Κυριακή

Από το κατά Ματθαίο αγ. Ευαγγέλιο (Mτ 18,15-20)

«Αν σφάλει απέναντί σου ο αδερφός σου, πήγαινε κι επίπληξε τον χωρίς να είναι άλλος μπροστά. Αν σε ακούσει, τον κέρδισες. Αν όμως δε σ’ ακούσει, πάρε μαζί σου ακόμα έναν ή δύο άλλους, για να μπορεί ν’ αποδειχθεί ό,τι ειπωθεί, αφού θα το βεβαιώνουν δύο ή τρεις μάρτυρες. Αν κι αυτούς δεν τους ακούσει, πες το στη συνάθροιση της εκκλησίας· κι αν παρακούσει και την εκκλησία, τότε πια ας είναι για σένα όπως ο ειδωλολάτρης ή ο τελώνης.

18»Σας βεβαιώνω πως ό,τι κρατήσετε ασυγχώρητο στη γη, θα είναι ασυγχώρητο και στον ουρανό· και ό,τι συγχωρήσετε στη γη, θα είναι συγχωρημένο και στον ουρανό. Σας βεβαιώνω επίσης πως αν δύο από σας συμφωνήσουν στη γη για ένα πράγμα που θα ζητήσουν, ο ουράνιος Πατέρας μου θα τους το κάνει. 20Γιατί όπου είναι συναγμένοι δύο ή τρεις στο όνομά μου, εκεί είμαι κι εγώ ανάμεσά τους».

Λόγος του Κυρίου

Πολλές φορές στην ζωή μας χρειάζεται να αντιμετωπίσουμε και να αναμετρηθούμε με τα σφάλματα κάποιου άλλου, ή τις παράβασής του. Το πρώτο που μας συμβαίνει είναι απορήσουμε και να πούμε: αν είναι δυνατόν , ή να αναγνωρίσουμε την αδυναμία του και την αδυναμία μας λέγοντας : άνθρωποι αδύναμοι είμαστε τι να κάνουμε; και να συνεχίσουμε το δρόμο μας ή τέλος να εξοργίσουμε και να πούμε δεν θέλω παρτίδες μαζί του, τέρμα.

Εκείνο που ο Ιησούς μας καλεί όμως να δοκιμάσουμε τα πάντα ώστε να αποκαταστήσουμε την διαταραγμένη σχέση. Βέβαια μπορεί ο άλλος επιμένει στη θέση του και να αρνείται να αναγνωρίσει το αδίκημα που έχει διαπράξει. Τότε ο Ιησούς δίνει μια παράξενη υπόδειξη λέει: «Αν συμβεί αυτό ας είναι για εσάς όπως ο Εθνικός και ο τελώνης» . Εκ πρώτης όψεως αυτό δεν σημαίνει αποπομπή του εν λόγω σφάλλοντος . Στην ουσία σημαίνει το αντίθετο δεν πρέπει να αποστασιοποιηθούμε και να τον καταδικάσουμε! Αλλά να είναι για μας όπως οι ειδωλολάτρες και οι τελώνες που στο Ευαγγέλιο είναι διατυμπανίζει ο ίδιος ότι για αυτούς ήρθε και για εκείνους έδωσε τη ζωή του. Όποιος συμπεριφέρεται έτσι είναι γιατί δεν ικανοί δεν γνωρίζουν ότι αγαπιούνται, Οπότε η στάση του μαθητή δεν πρέπει να είναι να διώξω αλλά το ότι είναι αντικείμενο της αγάπης του Θεού αλλά και της δική μου που δεν είναι αποσπασματική λιγάκι για το κάθετι το σωστό, το καλό αλλά ότι είναι μια αγάπη ολοκληρωτική και ικανή να διαρκέσει μέχρι το τέλος. Είναι αυτονόητο ότι υπάρχουν και οι πιο δύσκολοι άνθρωποι, και φαινομενικά ανεπανόρθωτες περιπτώσεις τόσο δε μια κοινότητα είτε αστική είτε θρησκευτική, δεν πρέπει να εγκαταλείπονται στην τύχη τους και να καταδικάζονται εκείνο που σφάλει . Είναι ακριβώς αυτοί που αξίζουν την περισσότερη προσοχή και αγάπη μας αγάπη, είναι το χαμένο πρόβατο που για να το βρει ο βοσκός άφησε τα ενενήντα εννέα και πάει σε αναζήτηση του.