Κρίμα που δεν σε γνώρισα πιο γρήγορα Α΄. Κύκλος 27η Τακτική Κυριακή κατά έτος. (Mτ 20, 1-16).

 

Κυριακή 20 Σεπτεμβρίου 2026, 

Κρίμα που δεν σε γνώρισα πιο γρήγορα

Η Αγάπη μόνο αγαπά και και δεν ζυγίζει για να πληρώσει , αλλά δίνει τα πάντα. Δικαιοσύνη είναι να δίνεις στον άλλο ότι έχει ανάγκη

Ανάγνωσμα από το κατά Ματθαίο Ευαγγελιο  (Mτ 20, 1-16).

" Η βασιλεία των ουρανών είναι όμοια με ένα οικοδεσπότη, ο οποίος βγήκε νωρίς το πρωί για να μισθώσει εργάτες για να εργασθούν στον αμπελώνα του. 'Όταν συμφώνησε με τους εργάτες να τους δώσει ένα δηνάριο την ημέρα, τους έστειλε στον αμπελώνα του.

 

'Όταν βγήκε κατά τις εννιά το πρωί, είδε άλλους εργάτες να στέκονται στην αγορά χωρίς δουλειά, και είπε και σ' αυτούς: "Πηγαίνετε κι εσείς στον αμπελώνα και ό,τι είναι δίκαιο θα σας το δώσω". Κι εκείνοι πήγαν. 'Όταν βγήκε πάλι κατά το μεσημέρι και κατά τις τρεις, έκαμε το ίδιο. Κατά τις πέντε, όταν βγήκε, βρήκε κι άλλους να στέκονται και τους λέει: "Γιατί στέκεστε εδώ όλη την ημέρα χωρίς δουλειά;" Του λένε: "Διότι κανένας δεν μας μίσθωσε". Τους λέει: "Πηγαίνετε κι εσείς στον αμπελώνα". 'Όταν βράδιασε, λέει ο κύριος του αμπελώνα στον επίτροπό του: "Κάλεσε τους εργάτες και δώσε τους το μισθό, αρχίζοντας από τους τελευταίους μέχρι τους πρώτους". Κι όταν πήγαν αυτοί που προσλήφθηκαν στις πέντε, πήραν από ένα δηνάριο. 'Όταν έφθασαν οι πρώτοι, νόμισαν ότι θα πάρουν παραπάνω. Και πήραν από ένα δηνάριο κι αυτοί. 'Όταν πληρώθηκαν άρχισαν να γογγύζουν εναντίον του οικοδεσπότη, λέγοντας: "Αυτοί οι τελευταίοι εργάσθηκαν μια ώρα και τους εξίσωσες με εμάς που βαστάξαμε το βάρος της ημέρας και τη ζέστη". Κι εκείνος, απαντώντας σε ένα απ' αυτούς, είπε: "Φίλε μου, δε σε αδικώ. Δε συμφώνησες μαζί μου για ένα δηνάριο; Πάρε ό,τι σου ανήκει και πήγαινε. Αλλά θέλω και σ' αυτόν τον τελευταίο να δώσω όσο και σε σένα. Μήπως δεν μου επιτρέπεται να κάμω ό,τι θέλω την περιουσία μου; 'Η μήπως το μάτι σου είναι πονηρό, επειδή εγώ είμαι καλός;".

Έτσι, οι τελευταίοι θα γίνουν πρώτοι και οι πρώτοι τελευταίοι. Γιατί πολλοί είναι οι καλεσμένοι, λίγοι όμως οι εκλεκτοί 

Λόγος του Κυρίου

Ο «οικοδεσπότης» βγαίνει να καλέσει στην δουλειά , στο περιβάλλον του ,μέχρι και την τελευταία στιγμή, εκείνους που κανείς δεν έχει καλέσει που έχουν μείνει στα περιθώριο τη,ς πέντε το απόγευμα., γυναίκες και άνδρες πεπεισμένοι ότι πια δεν γίνεται τίποτα με αυτούς. Στο τέλος της μέρας και ο χρόνος εργασία ολοκληρώθηκε και ήρθε η ώρα της πληρωμής όλοι όλοι με μεγάλη του έκπληξη όλοι παίρνουν την ίδια ανταμοιβή .προς χαρά των τελευταίων καλεσμένων και προς απογοήτευση των πρώτων καλεσμένων, που διαμαρτύρονται γιατί ο κόπος τους η εργασίας τους δεν εκτιμήθηκε

Στον κόσμο του Θεού, δεν υπάρχει καμία αξία που αξίζει πρόκειται για κάτι περισσότερο ή λιγότερο, για το αν είναι καλό ή κακό, δίκαιο ή ανέντιμο, από το ότι κάποιος είναι στην παρουσία του.

Το να σκεφτόμαστε την αγάπη του Θεού είναι εξαρτώμενη από την ηθική μας υπόσταση ισοδυναμεί με το να επιστρέφουμε στην εμπορική λογική της θρησκείας. Δούναι και λαβείν. Είμαστε όλοι θεϊκοί όλοι συμμετέχοντες -ανεξάρτητα από τις εμπειρίες μας- στο Όλον: Το ένα αμπέλι

 

Η τραγωδία της θρησκείας είναι να σκεφτόμαστε ότι κάποιοι μπορεί να αξίζουν περισσότερο της αγάπης του Θεού από μερικούς άλλους ανάλογα τις επιδόσεις τους. Εκείνοι που εκτιμούν ότι είναι καλύτεροι γιατί πιστεύουν ότι προσπάθησαν περισσότερο θέλουν μεγαλύτερη αμοιβή δεν εκτιμούν το γεγονός ότι ήταν περισσότερο μαζί του, αυτό τους κάνει να γίνουν αδιάλλακτοι και σκληροί με καθένα που θεωρούν, πάντα με τα δικά τους μέτρα και σταθμά ως αποτυχημένους ή άξιους .

Εκείνο που για τον Θεό μετρά είναι κατά πόσο με καθαρή καρδιά είσαι μαζί του.

Πχ Όταν κάποιος ερωτεύεται έναν άντρα ή μια γυναίκα που εκτιμά πως είναι της ζωής του, μετανιώνει που δεν τον/την γνώρισε νωρίτερα... που δεν πέρασες περισσότερο χρόνο μαζί του/της Έτσι συμβαίνει και με τον Κύριο... Έτσι συμβαίνει και με την πίστη! Όταν αγαπάς κάποιον βαθιά, χαίρεσαι, αλλάζει η ζωή σου και μετανιώνεις αν αυτό δεν συνέβη νωρίτερα. Το ίδιο συμβαίνει και με τον Θεό!