Σάββατο 5 Σεπτεμβρίου 2026

Μην αφήσεις τον αδερφό σου να χαθεί στη δυσαρέσκεια και στη μνησικακία.. Αδελφική διόρθωση Είναι μια αμείωτη αγάπη. Κυριακή 6 Σεπτεμβρίου 2026. Α κύκλος 23 Τακτική Κυριακή

Από το κατά Ματθαίο αγ. Ευαγγέλιο (Mτ 18,15-20)


«Αν σφάλει απέναντί σου ο αδερφός σου, πήγαινε κι επίπληξε τον χωρίς να είναι άλλος μπροστά. Αν σε ακούσει, τον κέρδισες. Αν όμως δε σ’ ακούσει, πάρε μαζί σου ακόμα έναν ή δύο άλλους, για να μπορεί ν’ αποδειχθεί ό,τι ειπωθεί, αφού θα το βεβαιώνουν δύο ή τρεις μάρτυρες. Αν κι αυτούς δεν τους ακούσει, πες το στη συνάθροιση της εκκλησίας· κι αν παρακούσει και την εκκλησία, τότε πια ας είναι για σένα όπως ο ειδωλολάτρης ή ο τελώνης.

18»Σας βεβαιώνω πως ό,τι κρατήσετε ασυγχώρητο στη γη, θα είναι ασυγχώρητο και στον ουρανό· και ό,τι συγχωρήσετε στη γη, θα είναι συγχωρημένο και στον ουρανό. Σας βεβαιώνω επίσης πως αν δύο από σας συμφωνήσουν στη γη για ένα πράγμα που θα ζητήσουν, ο ουράνιος Πατέρας μου θα τους το κάνει. 20Γιατί όπου είναι συναγμένοι δύο ή τρεις στο όνομά μου, εκεί είμαι κι εγώ ανάμεσά τους».

Λόγος του Κυρίου




Πολλές φορές στην ζωή μας χρειάζεται να αντιμετωπίσουμε και να αναμετρηθούμε με τα σφάλματα κάποιου άλλου, ή τις παράβασής του. Το πρώτο που μας συμβαίνει είναι απορήσουμε και να πούμε: αν είναι δυνατόν , ή να αναγνωρίσουμε την αδυναμία του και την αδυναμία μας λέγοντας : άνθρωποι αδύναμοι είμαστε τι να κάνουμε; και να συνεχίσουμε το δρόμο μας ή τέλος να εξοργίσουμε και να πούμε δεν θέλω παρτίδες μαζί του, τέρμα.

Εκείνο που ο Ιησούς μας καλεί όμως να δοκιμάσουμε τα πάντα ώστε να αποκαταστήσουμε την διαταραγμένη σχέση. Βέβαια μπορεί ο άλλος επιμένει στη θέση του και να αρνείται να αναγνωρίσει το αδίκημα που έχει διαπράξει. Τότε ο Ιησούς δίνει μια παράξενη υπόδειξη λέει: «Αν συμβεί αυτό ας είναι για εσάς όπως ο Εθνικός και ο τελώνης» . Εκ πρώτης όψεως αυτό δεν σημαίνει αποπομπή του εν λόγω σφάλλοντος . Στην ουσία σημαίνει το αντίθετο δεν πρέπει να αποστασιοποιηθούμε και να τον καταδικάσουμε! Αλλά να είναι για μας όπως οι ειδωλολάτρες και οι τελώνες που στο Ευαγγέλιο είναι διατυμπανίζει ο ίδιος ότι για αυτούς ήρθε και για εκείνους έδωσε τη ζωή του. Όποιος συμπεριφέρεται έτσι είναι γιατί δεν ικανοί δεν γνωρίζουν ότι αγαπιούνται, Οπότε η στάση του μαθητή δεν πρέπει να είναι να διώξω αλλά το ότι είναι αντικείμενο της αγάπης του Θεού αλλά και της δική μου που δεν είναι αποσπασματική λιγάκι για το κάθετι το σωστό, το καλό αλλά ότι είναι μια αγάπη ολοκληρωτική και ικανή να διαρκέσει μέχρι το τέλος. Είναι αυτονόητο ότι υπάρχουν και οι πιο δύσκολοι άνθρωποι, και φαινομενικά ανεπανόρθωτες περιπτώσεις τόσο δε μια κοινότητα είτε αστική είτε θρησκευτική, δεν πρέπει να εγκαταλείπονται στην τύχη τους και να καταδικάζονται εκείνο που σφάλει . Είναι ακριβώς αυτοί που αξίζουν την περισσότερη προσοχή και αγάπη μας αγάπη, είναι το χαμένο πρόβατο που για να το βρει ο βοσκός άφησε τα ενενήντα εννέα και πάει σε αναζήτηση του.

 

 


Σε αυτό το σημείο, ο Ιησούς υπενθυμίζει στον καθένα μας και σε ολόκληρη τη κοινότητα, ότι μετέχουν/χει την ίδια δύναμη που Ιησού, έδωσε στον Πέτρο και σε όποιον μαθητή του τη δύναμη να απελευθερώνει ή, αν προτιμάτε, να συγχωρεί. Ναι, επειδή η μόνη δύναμη που κατέχει ο Θεός δεν είναι η δύναμη να δένει και να καταδικάζει αμαρτίες , αλλά να λύνει από τα δεσμά του κακού. Η αποστολή του ως Διδάσκαλο είναι σαφής: «...με έστειλε να φέρω καλά νέα στους φτωχούς, να κηρύξω απελευθέρωση στους αιχμαλώτους και ανάκτηση της όρασης στους τυφλούς, να απελευθερώσω τους καταπιεσμένους» (Λουκάς 4:18). Η μόνη δυναμη που κατέχουν πλήρως οι μαθητές είναι και είναι πλήρως ανθρώπινη άρα και θεϊκή- είναι η δύναμη να συγχωρούμε, να θεραπεύουμε, να σώζουμε, να επαναφέρουμε στη ζωή. Ο Ιησούς μας προειδοποιεί να μην δένουμε τους άλλους με τα δεσμά μας, που ελιναι οι κρίσεις μας και οι προκαταλήψεις, να μην τους καρφώνουμε για τα λάθη τις αδυναμίες τους άλλους , και να μην τους πνίγουμε με ανόητες ηθικολογίες. Πρέπει να είμαστε πολύ προσεκτικοί να μην δένουμε τους άλλους με κανένα σχοινί. Αυτό είναι το βαθύ νόημα του: «Ό,τι δένετε στη γη, θα είναι δεμένο και στον ουρανό» (στίχος 18α). Το να κρίνουμε κάποιον για το κακό που έχει διαπράξει τον σκοτώνει. Το να ταυτίζουμε τον άλλον με το λάθος του είναι να τον υποβιβάζουμε στο λάθος του, ενώ ο άνθρωπος πάντα ξεπερνά απείρως τον εαυτό του.

 


Ο Ιησούς μας λέει: αν, παρά τα ταύτα το εν λόγω άτομο δεν αντιλαμβάνεται την εγγύτητά του Ιησού και τη δική σας, τότε να τον θεωρείς ως κάποιον που πρέπει να ευαγγελιστεί... να αγαπηθεί...με κάποιον να ξεκινήσει από την αρχή... βοηθώντας τον να βιώσει τη στοργή που θα τον οδηγήσει να αλλάξει από το να βλέπει τον εαυτό του ως ειδωλολάτρη στο να βλέπει τον εαυτό του ως αδελφό ή αδελφή.