« Δεν ζούμε μόνοι μας, αλλά μαζί και μέσα σε κοινωνία Ζωής με άλλους». Κυριακή 10 Μαΐου 2026 / 5η Κυριακή του Πάσχα, ( Α’ κύκλος) Ιωα. 14,1-12

 

Κυριακή 10 Μαΐου 2026 / 5η Κυριακή του Πάσχα, ( Α’ κύκλος) Ιωα. 14,1-12

Σε όλους υπάρχει η λαχτάρα να φτάσουμε σε μια ζωή που να είναι πραγματικά ανθρωπινή ακόμη και μέσα στις κακουχίες της κάθε μέρα, να βρεθεί ένα μονοπάτι, ένας δρόμος που να οδηγεί στην αλήθεια της ζωής. Και δεν είναι λίγες οι φορές που καταλήγουμε στο συμπέρασμα , δεν τα καταφέρνω γιατί είμαι μόνος

Ιησούόμως μας άφησε ως κληρονομιά Του, Μην στενοχωριέστε... μην ανησυχείτε... δεν είστε μόνοι! Είμαι ανάμεσα σας στη, ως βοήθεια στη ζωή σας, ακόμα κι αν δεν με βλέπετε.

Αυτή την υπόσχεση διαβεβαίωση άφησε στους μαθητές του πριν ολοκληρώσει την παρουσία του στο κόσμο μας. Υπόσχεση διαβεβαίωση ακόμη και σε μας και ας μην τον γνωρίσαμε ποτέ ιστορικά.

Είναι ανθρωπινή εμπειρία , διψάμε υπάρχει το νερό. Για να μας ξεδιψάσει. Αν αυτό δεν υπήρχε στην φύση δε θα διψούσαμε Έτσι και την ζωή παρόλο που είμαστε σίγουροι ότι θα πεθαίνουμε , όμως όλοι με κάποιο τρόπο καλλιεργούμε την ελπίδα ότι θα υπάρχουμε για πάντα. Μια ένδειξη είναι ότι, ακόμη και αν κάποιος έχει χάσει ένα αγαπημένο του πρόσωπο δε ξεχνά τις διδασκαλίες , τις αξίες που έζησε και τα παραδείγματά του διαρκούν και ενεργούν πέρα ​​από την παρουσία του και εμείς τα περισσότερα τα συνεχίζουμε..

Κυριακή 3 Μαΐου 2026 / 4η Κυριακή του Πάσχα, ( Α’ κύκλος) « Δεν ζούμε μόνοι μας, αλλά μαζί και μέσα σε κοινωνία Ζωής με άλλους».

« Δεν ζούμε μόνοι μας, αλλά μαζί και μέσα σε κοινωνία Ζωής με άλλους».

Ανάγνωσμα από το κατά Ιωάννη Άγιο Ευαγγέλιο (Ιω 10.1-10)

Ο καθένας μας έχει ένα ποίμνιο να βοσκήσει... επειδή δε ζούμε μόνοι μας αλλά μαζί με άλλους και μέσα σε μια κοινωνία. Το ποίμνιο μας είναι η οικογένεια το σόι μας οι φίλοι μας κοκ

Πολλοί νομίζουν ότι το πιο σημαντικό είναι να κοιτάζεις τη δουλειά σου… και άσε τους άλλους… Άλλοι πάλι «χαραμίζονται» για χάρη της κοινότητας και του κοινού καλού. Υπάρχουν και εκείνοι που ζητούν από τους άλλους να κάνουν κάτι για το κοινό κάλο , αλλά οι ίδιοι δεν κουνάνε το χέρι για να πραγματοποιηθεί το κοινό καλό .

Δεν φτάνει να περιοριζόμαστε στα ‘καθήκοντα τα οικογενειακά μας΄ : σχέσεις γονέων-παιδιών, συζύγων, εργαζόμενων στην ίδια εργασία , γειτόνων, φίλων και γνωστών... Έχουμε μια ευρύτερη ακτίνα δράσεως μέσα στην καθημερινότητα μας. Τα λόγια του Ιησού στο σημερινό ευαγγέλιο μας δείχνουν το «πού» και το «πώς» μπορούμε να είμαστε ‘ποιμένες’ στην καθημερινότητα μας και μπορούμε να τα συνοψίσουμε ως εξής: γνώση, υποδειγματικότητα και ζωή.

Γνώση: Καμία σχέση δεν μπορεί να μας αποκλείσει να γνωριστούμε με άλλους και να κάνουμε να μας γνωρίσουν οι άλλοι να έλθουμε σε επικοινωνία με τους άλλους . Προσοχή όμως γιατί υπάρχει και η αρρωστημένη περιέργεια και στο κουτσομπολίστικο ενδιαφέρον.

Η γνώση λέει τη βάση στη εμπιστοσύνη, την αμοιβαία συνδιαλλαγή, τη ταπεινοφροσύνη την ευσπλαχνία, την γενναιοδωρία και τη “καθαρή καρδιά” δηλ. χωρίς υστεροβουλία