Κυριακή 16 Ιουλιου Έτος Α 16η Τακτική Κυριακή Ματθ. 13:24-43

 

Κυριακή 16 Ιουλίου  2026

Η ζωή είναι μία. Την δεχόμαστε ολόκληρη, όχι σε κομμάτια και την πλάθουμε.

Ματθαιος  13,245-43 

Δεν υπάρχει μια ζωή , απρόσκοπτη ανώδυνη, χωρίς πειρασμοί και δοκιμασίες χωρείς ψυχικό πόνο, προβλήματα ή συγκρούσεις. Όλα αυτά ,τα ‘ζιζάνια’ υπάρχουν και αναμειγνύονται με το σιτάρι. Το κακό υπάρχει, το κάνουμε αλλά και το υπομένουμε. Είναι μέσα και έξω από εμάς. Αλλά τελικά, τι είναι το κακό; Ίσως κάτι απαραίτητο; Ή μήπως το κακό είναι αυτό που με κάποιο τρόπο αγγίζει το εγώ μου, τα σχέδιά μου, τις προσδοκίες μου, αυτό που εμποδίζει την επιθυμία μου για εκπληρωθεί «Αφήστε τα ζιζάνια να φυτρώσουν ανάμεσα στο σιτάρι», λέει ο Ιησούς.

Η ζωή είναι μία. Την δεχόμαστε ολόκληρη, όχι σε κομμάτια. Ας αγαπήσουμε τον εαυτό σας ολόκληρο, όχι σε κομμάτια “ Αγάπησε τους άλλους όπως τον εαυτόν σου, άρα να θέλεις γι’ αυτόν την ολοκλήρωση” . Καλωσορίστε τη ζωή όπως συμβαίνει, όχι όπως θα θέλατε να συμβεί. «Η μοίρα πρόθυμα, θα έλθει ό,τι και να γίνει» – είπε ο Σενέκας. Ας αποδεχτούμε την ‘μοίρα’, όταν μας οδηγεί απαλά και προς το καλό και την ολοκλήρωση που μπορεί να μας προσφέρει , και ας φροντίσουμε να το συντηρήσουμε όσο το δυνατό μπορούμε, στην φουρτούνα μην αφήσουμε στα όρια μας να μας παρασύρει με τη δύναμη.

 

Εχεις ΔΩΣΕΙ ΤΗΝ ΚΑΛΗ ΜΑΡΤΥΡΙΑ Κυριακή 12/7/2026 . Α κυκλος 15η Τακτική Κυριακή του ετους

 

Κυριακή 12/7/2026 . 15^η Τακτική Κυριακή του έτους

Από το κατά Ματθαίο Ευαγγέλιο Μτ 13,1-23

Το πρώτο μέρος της ευαγγελικής περικοπής   ρωτά τι πραγματικά έχει σημασία για μάς; και αυτό που απαντά έχεις εντοπίσει πιο είναι το καθήκον μας και αν το κάνουμε το καθήκον μας. Μια μέρα, θα μας ρωτήσουν ακριβώς αυτό: έχετε κάνει το καθήκον σας; Έχετε δώσει το 100%; Έχετε δώσει μαρτυρία όπου κι αν βρεθήκατε; Θα μας ρωτήσουν αν έχουμε σπείρει, όχι αν αυτό που έχουμε κάνει έχει αποδώσει καρπούς. Σιγουρα θα βρεθούν πολλές δικαιολογίες τόσο για κείνους που δεν το έκαναν όσο εκείνων που προσπάθησαν ή εκείνων που βρίσκουν διάφορες δικαιολογίες γιατι δεν προσπάθησαν και λένε: «Δεν άξιζε τον κόπο», ή «Ήμουν γύρω από ανθρώπους που δεν πίστευαν στις αξίες μου», ή «Ήμουν με δύσκολους ανθρώπους».

 

 

 

Το δεύτερο μέρος του Ευαγγελίου, μας τοποθετεί στο πλευρό εκείνων που καλούνται να είμαστε ανοιχτεί, προσεχτικοί στις επέμβασης του Θεού στης ζωής, γιατί ο Θεός, εκδηλώνεται με τόσους πολλούς τρόπους. Σε όλους προσφέρει τις παρηγοριές Του, τις διορθώσεις Του, την καθοδήγησή Του... Το πρόβλημα είναι ότι συχνά είμαστε επιφανειακοί... αφηρημένοι... απασχολημένοι με κάτι άλλο... ή, χειρότερα, ακούμε, παρασυρόμαστε από ενθουσιασμό... αλλά μετά επιστρέφουμε στους παλιούς μας τρόπους... μας καταπίνει ο παλιός τρόπος ζωής... Με λίγα λόγια : δίνουμε πάντα τον καλύτερό μας εαυτό σε κάθε περίσταση; Τι πραγματικά έχει σημασία για εσάς;