«Η Βασιλεία του Θεού θα έρθει με την άνθηση της ζωής σε όλες τις μορφές της» (G. Vannucci) Εορτή του Χριστού Βασιλέως

 

«Η Βασιλεία    του Θεού θα έρθει με την άνθηση της ζωής σε όλες τις μορφές της» (G. Vannucci)

 Κυριακή, 24 Νοεμβρίου 2024  

- Ανάγνωσμα από το κατά Μάρκο Άγιο Ευαγγελιο (13,24-32)

Δύο άνθρωποι, ο Πιλάτος και ο Ιησούς, ο ένας απέναντι στον άλλο. Η δύο δυνάμεων αντιπαράθεση: Ο Πιλάτος, περικυκλωμένος από ένοπλους λεγεωνάριους, και σκεπτόμενος πως να μην χάσει την εξουσία του, φοβάται αλλά πρέπει να δείχνει αυτοπεποίθηση και σιγουριά. Ο Ιησούς, αφοπλισμένος αλλά ελεύθερος εξαρτάται μόνο από το τι πιστεύει και τον Πατέρα του τον Ευσπλαχνικό. Η μία δύναμη στην υπεροχή των όπλων η άλλη στη δύναμη της αλήθειας

Ποιος από τους δύο άντρες είναι πιο δυνατός ; Αυτός που εξαρτάται και στηρίζεται από την βία της εξουσίας ή εκείνος που αγαπά και είναι ελεύθερος να ζει χωρίς μάσκες και χωρίς φόβους, αλλά με την καρδιά στο χέρι και την ανοιχτή αγκαλιά;
Ο δυνατός είναι αυτός που το βασίλειό του και η δύναμη του δεν είναι αυτού του κόσμου και οι δικοί του είναι μέσα στον κόσμο αλλά δεν είναι απ’ αυτόν τον κόσμο και εξηγούσε -όταν έπλυνε τα πόδια των μαθητών του ζωσμένος με μια ποδιά δούλου και όχι με μια μεγαλόπρεπη στολή- πως οι μεγάλοι της γης κυριαρχούν και επιβάλλονται και συμβούλευε : "να μην είναι έτσι ανάμεσά σας".
Το βασίλειό του είναι διαφορετικό όχι γιατί αφορά τη μετά θάνατον ζωή, αλλά γιατί προτείνει τη μεταμόρφωση «αυτού του κόσμου».
Τα βασίλεια της γης πολεμούν, οι υπηρέτες μου θα είχαν πολεμήσει για μένα: η δύναμη εδώ κάτω έχει την ψυχή του πολέμου, τρέφεται με τη βία.

Κυριακή 10 Νοεμβρίου 2024 32η Τακτική Κυριακή, β΄ κύκλος. Περισσότερο από την καλή χειρονομία, μετρά η καθαρή καρδιά και η γνησιότητα.

 Κυριακή 10 Νοεμβρίου 2024       

Η σημερινή ευαγγελική περικοπή έχουμε δύο εκ διαμέτρου αντίθετα επεισόδια που όμως είναι δεμένα μεταξύ τους. Το ένα ο Ιησούς κατηγορεί τους νομοδιδασκάλου για εκμεταλλεύονται τους συνανθρώπους του και από την άλλη την άμετρη γενναιοδωρία της χήρας.

Ανάγνωσμα από το κατά Μάρκο αγ. Ευαγγέλιο (12,38-44)

Εκείνον τον καιρό ο Ιησού έλεγε: "Προσέχετε από τους γραμματείς που θέλουν να περπατούν με επίσημες στολές και τους αρέσουν οι ασπασμοί στις αγορές και οι πρωτοκαθεδρίες στις συναγωγές και οι πρώτες θέσεις στα δείπνα. Είναι αυτοί που κατατρώνε τα σπίτια των χηρών με πρόφαση ότι κάνουν μεγάλες προσευχές. Αυτοί θα λάβουν μεγαλύτερη καταδίκη". Κάθισε τότε απέναντι στο θησαυροφυλάκιο του ναού και έβλεπε πώς ο κόσμος έριχνε χάλκινα νομίσματα στο θησαυροφυλάκιο. Και πολλοί πλούσιοι έριχναν πολλά. Πήγε τότε και μια φτωχή χήρα που έριξε δυο λεπτά, που είναι ένας κοδράντης. Κάλεσε τότε τους μαθητές του και τους είπε: "Αλήθεια σας λέω: αυτή η φτωχή χήρα έριξε περισσότερο απ' όλους εκείνους που έριξαν στο θησαυροφυλάκιο. Διότι όλοι έριξαν απ' το περίσσευμά τους, ενώ αυτή έριξε από το υστέρημά της όλα όσα είχε, όλη της την περιουσία".

Λόγος του Κυρίου.

Μερικές διευκρινίσεις για να γευτούμε καλύτερα το “ψωμί” του ευαγγελίου.

Στο Ναό της Ιερουσαλήμ υπήρχαν τρεις αυλές γύρω από το Ναό. Στο ίδιο Ναό μπορούσαν να μπουν μόνο οι ιερείς και οι λέβητες, που καθήκον τους ήταν “να απαγγέλλουν προσευχές και ψάλουν τους ψαλμούς”.

Στην αυλή κοντά στα τείχη του Ναού ήταν επιτρεπτό να μπαίνουν οι λαϊκοί. Στην επόμενη ζώνη μπορούσαν να εισέλθουν και οι γυναίκες . Σ’ αυτή τη αυλή υπήρχαν και μεγάλα δοχεία, δέκα τρία για την ακρίβεια, όπου οι ευσεβείς έριχναν τις πρόσφορες του. Διπλά στο κάθε δοχεία υπήρχε και κάποιος που διαλαλούσε το ποσόν της προσφοράς που γίνονταν, και ανάλογα με το πόσον ακουγόταν από το πλήθος επιδοκιμασίες και μπράβο, ή σιωπή. Στη τελευταία ζώνη ήταν δεχτοί και οι ειδωλολάτρες

Ο Ιησούς λοιπόν και οι μαθητές του φτάνοντας στην Ιερουσαλήμ το πρώτο πράγμα που έκανε όπως κάθε ευσεβής ήταν να επισκεφτούν το Ναό. Έφτασαν στην αυλή τα κιβώτια των προσφορών και σένα μέρος κάθισε σε ένα πέτρινο κάθισμα . Αυτή η σημείωση δεν είναι άσκοπη: το «κάθισε», όχι γιατι ήταν κουρασμένος, αλλά γιατί υποδηλώνει ένα δάσκαλο, που σκοπεύει να δώσει διδασκαλία. Ο Δάσκαλος στους ιουδαίους δίδασκε πάντα καθιστός σε μια υπερυψωμένη έδρα. Σήμερα ή έδρα του ήταν εδώ. Ένα φαινομενικά περίεργο μέρος, ή ακόμα και εντελώς ακατάλληλο. Ο Ιησούς γνωρίζει ότι πάντοτε υπάρχει μια ευκαιρία να προσφέρει στο πλήθος κάτι να διδάξει. Από τη θέση του παρακολουθούσε τους ανθρώπους που περιφερόταν μέσα στην αυλή και πως μερικοί έκαναν και μια προσφορά.

Παρακολουθούσε τους επικεφαλής επικεφαλής της θρησκευτικής της εποχή του Ιησού - τους γραμματείς και τους φαρισαίους , που πολλές φόρες τους είχε χαρακτηρίσει ως υποκριτές -δηλαδή θεατρίνους, ως τυφλούς οδηγούς, απερίσκεπτους, ασβεστωμένους τάφους και φίδια όλο δηλητήριο. Οι ίδιοι πράγματι ήταν φανατικά πεπεισμένοι ότι είναι εκπρόσωποι του θρησκευτικού κατεστημένου ενεργούσαν ως «φύλακες του ναού». Ήταν εκείνοι που τηρούσαν και υπερασπιζόταν την σωστή παράδοσή τη μη τυχόν και κάποιους άφρονας νοθεύσει ή θρησκεία τους.

Ξεκίνησε λοιπόν με το να καυτηριάζει το ντύσιμο τους, τη συμπεριφορά τους και κομπασμό τους , όταν έκαναν μια μεγάλη προσφορά τους κλπ.