Ο Θεός δεν αγαπά τον άνθρωπο για τα καλά έργα που κάνει, αλλά για τις ανάγκες του . Β κύκλος, 6η Κοινή Κυριακή

 Κυριακή,  14 Φεβρουαρίου 2021

Ο Θεός δεν αγαπά τον άνθρωπο για τα καλά έργα που κάνει, αλλά για τις ανάγκες του 

Ο Ιησούς και οι μαθητές του, αφού ολοκλήρωσαν την αποστολή τους στην Καπερναούμ, πέρασαν στην αντίπερα όχθη της λίμνης και περιόδευαν στην ύπαιθρο κηρύττοντας. Ο Ευαγγελιστής βρίσκει την ευκαιρία να μας παραθέσει ένα επεισόδιο, χωρίς καμιά χρονική και γεωγραφική ένδειξη, αλλά πλούσιο σε ενδιαφέρουσες λεπτομέρειες. Είναι ένα επεισόδιο που κάλλιστα μπορεί να χαρακτηριστεί ως έμπρακτο επεξηγηματικό σχόλιο, στη φράση του τελευταίου βιβλίου της ΚΔ, την Αποκάλυψη, "Ιδού κάνω τα πάντα καινούρια".

Από το Ευαγγέλιο κατά Μάρκο  1,40-45

Εκείνο τον καιρό: Έρχεται στον Ιησού ένας λεπρός, και πεσμένος στα γόνατα τον παρακαλούσε λέγοντας: «Εάν θέλεις, έχεις τη δύναμη να με καθαρίσεις από τη λέπρα».Ο Ιησούς τον σπλαχνίστηκε, άπλωσε το χέρι του, τον άγγιξε και του είπε: «Θέλω· να καθαριστείς από τη λέπρα». Μόλις τα είπε αυτά, αμέσως έφυγε απ’ αυτόν η λέπρα και καθαρίστηκε. Και συνοδεύοντάς τον έξω ο Ιησούς του μίλησε σε τόνο αυστηρό και του είπε: «Πρόσεξε μην πεις τίποτα σε κανέναν. Πήγαινε όμως να δείξεις τον εαυτό σου στον ιερέα, και πρόσφερε για τον καθαρισμό σου ό,τι έχει καθορίσει ο Μωυσής, για να τους αποδείξεις ότι θεραπεύτηκες». Αυτός όμως βγήκε κι άρχισε να διαλαλεί τα πάντα και να διαδίδει το γεγονός, έτσι που ο Ιησούς δεν μπορούσε πια να μπει φανερά σε κάποια πόλη, αλλά έμενε έξω σε ερημικά μέρη. Ωστόσο ερχόταν σ’ αυτόν ο κόσμος από παντού. 

Λόγος του Κυρίου

 «Εάν θέλεις, έχεις τη δύναμη να με καθαρίσεις».

Οι καλύτερες προσευχές είναι οι σύντομες. Γεννιούνται στην καρδιά, ακουμπούν στην πραγματικότητα και ζητούν την ουσία.

Στην προσευχή δεν χρειάζεται η αυτοταπείνωση αλλά η συνείδηση της κατάστασης που βιώνει ο προσευχόμενος  Χρειάζεται να παρουσιάζουμε αυτό που μας ταπείνωσε ή μας ταπεινώνει  και να αναζητήσουμε την απελευθέρωση μας από αυτό. Η ζωή πολλές φόρες μας ταπεινώνει το πνεύμα της προσευχής, μας εμπνέει η την αυτοσυγκράτηση, στα όρια του δυνατού, για να μην απαντάμε  με το ξέσπασμα του θυμού που θολώνει την κρίση  και γίνεται αιτία σπασμωδικών κινήσεων που συνήθως πολλαπλασιάζουν το κακό , ούτε επικρίνοντας τον  Θεό γιατί δεν μας υπερασπίστηκε ή γιατί δεν έκανε αυτό που εμείς  θα θέλαμε να κάνει, για να μας δικαιώσει ή να αποδίδουμε την ευθύνη των γεγονότων μόνο και αποκλειστικά στον όποιο άλλο.  

Το πνεύμα που μας πρέπει να μας εμπνέει είναι εκείνο που μας οδηγεί με εμπιστοσύνη να του παρουσιάσουμε τα αιτήματα μας.  “Εάν θέλεις, έχεις τη δύναμη να με καθαρίσεις...».

Και η προσευχή μας να  κάνει ώστε  η αυτονόητη δυσφορία μας να μη μετατραπεί σε εκδικητικό θυμό. “Οργίζεσθε αλλά μην αμαρτάνετε”   συστήνει ο ψαλμός, δηλαδή να μην εκβάλλει στην εκδίκηση    και την αυτοδικία και το καταστροφικό μένος.  

Και ένας άλλος  ψαλμωδός είναι πεπεισμένος  ότι 

"Μια καρδιά συντριμμένη  και ταπεινωμένη εσύ ο Θεός δεν θα την αγνοήσεις".

"Σχέσεις που θεραπεύουν " Β΄ κύκλος , 5η Κοινή Κυριακή ( Μκ. 1,29-39)

 Κυριακή,  7 Φεβρουαρίου 2021

Ο Ιησούς βγαίνει από τη συναγωγή, τον ιερό τόπο προσευχής το ένα κέντρο αναφοράς του ανθρώπου στις σχέσεις του με τον Θεό που χρειάζεται κάθαρση από το κακό (θεραπεία του  δαιμονισμένου ) και αναγέννηση και μεταφέρεται στο άλλο κέντρο αναφοράς του ανθρώπου με τον συνάνθρωπο του και την κοινωνική ζωή του, το σπίτι. Ο Θεός βγαίνει από το ναό για να κατοικήσει και να γονιμοποιήσει την καθημερινή ζωή.

Ανάγνωσμα από το κατά Μάρκο Άγιο Ευαγγέλιο (1,29-39)

  

 Ο Ιησούς και οι μαθητές του βγήκαν από τη συναγωγή, πήγαν στο σπίτι του Σίμωνα και του Ανδρέα, μαζί με τον Ιάκωβο και τον Ιωάννη. Η πεθερά του Σίμωνα ήταν κατάκοιτη με πυρετό κι αμέσως του μίλησαν γι' αυτήν. Ο Ιησούς πλησίασε, την έπιασε από το χέρι και τη σήκωσε. Και ο πυρετός την άφησε κι αυτή τους υπηρετούσε'.'Οταν βράδιασε, την ώρα που έδυε ο ήλιος, του έφεραν όλους τους αρρώστους και τους δαιμονισμένους. Και όλη η πόλη συγκεντρώθηκε μπροστά στην πόρτα. Και θεράπευσε πολλούς αρρώστους που υπέφεραν από διάφορες ασθένειες κι έδιωξε πολλά δαιμόνια και δεν άφηνε τα δαιμόνια να μιλούν, επειδή τον γνώριζαν.

    Και το πρωί, ενώ ήταν ακόμα σκοτάδι, σηκώθηκε και βγήκε και πήγε σ' ένα έρημο τόπο κι εκεί προσευχόταν. Αλλά ο Σίμωνας και οι σύντροφοί του έτρεξαν πίσω του. Τον βρήκαν και του λένε: "'Ολοι σε αναζητούν!  Κι εκείνος τους λέει: "Πάμε αλλού, στα πλησιέστερα χωριά για να κηρύξω κι εκεί. Γι'αυτό το λόγο ήλθα". Πήγε και κήρυττε στις συναγωγές τους σε όλη τη Γαλιλαία κι έβγαζε τα δαιμόνια.

Λόγος του Κυρίου

    

    Η Εκκλησία - κάτι που συχνά πυκνά ξεχνάμε γιατί το μυαλό μας πηγαίνει σε ράσα, άμφια, παπάδες, επισκόπους, τελετές, λιτανείες, κοκ - η Εκκλησιά, λοιπόν, είναι ένας κόσμος όπου γεννιούνται, καλλιεργούνται και αναπτύσσονται   σχέσεις  μεταξύ προσώπων. Προσώπων συγκεκριμένων με όνομα και επίθετο  με ζωές πολυάσχολες και με φρενήρεις ρυθμούς αλλά και χαλαρούς · πρόσωπα συγκεκριμένα  με ανάγκες και επιθυμίες,  με χαρές και λύπες, με επιτυχίες και αποτυχίες, με  δυσκολίες και επιδιώξεις·με ενθουσιασμούς και απογοητεύσεις, και εκείνο που θα έπρεπε να χαρακτήριζε και που δεν συμβαίνει πάντα, είναι ότι  δίνει ιδιαίτερη προσοχή στους αφανείς και όχι στους μεγαλοσχήμωνες 

Σ’ αυτό το χώρο που, όπως ο Ιησούς όταν ακούν ότι… “η πεθερά του Σίμωνα, (που) ήταν στο κρεβάτι με πυρετό και υποφέρει” και   “(τον) την πλησίασε(ζουν)”, “την(τον) έπιασε(πιάνουν) από το χέρι και (τον)τη σήκωσε(νουν)”, και την θεραπεύουν. Και προσπαθούν να φτάσουν σε όλο και περισσότερους.

Η κοινότητα η Εκκλησία έχει ακόμη ένα χαρακτηριστικό δεν αποτελείται από υγιείς, όμορφους, ισχυρούς, τέλειους, υποδειγματικούς ανθρώπους. Αλλά από τους άρρωστους θεραπεύτηκαν ή είναι ακόμη σε διαδικασία θεραπείας. Από συγχωρημένους αμαρτωλούς. Από εύθραυστους ανθρώπους που βρίσκουν θεραπεία και δύναμη στον Χριστό. Είμαστε τραυματίες θεραπευμένοι, για να είμαστε σε θέση να υπηρετήσουμε τους αδελφούς.  

Και το πρωί, ενώ ήταν ακόμα σκοτάδι, σηκώθηκε και βγήκε και πήγε σ' ένα έρημο τόπο κι εκεί προσευχόταν. Αλλά ο Σίμωνας και οι σύντροφοί του έτρεξαν πίσω του. Τον βρήκαν και του λένε: "'Ολοι σε αναζητούν!  Κι εκείνος τους λέει: "Πάμε αλλού, στα πλησιέστερα χωριά για να κηρύξω κι εκεί. Γι' αυτό το λόγο ήλθα"