« Δεν ζούμε μόνοι μας, αλλά μαζί και μέσα σε κοινωνία Ζωής με άλλους».
Ανάγνωσμα από το κατά Ιωάννη Άγιο Ευαγγέλιο (Ιω 10.1-10)
Ο καθένας μας έχει ένα ποίμνιο να βοσκήσει... επειδή δε ζούμε μόνοι μας αλλά μαζί με άλλους και μέσα σε μια κοινωνία. Το ποίμνιο μας είναι η οικογένεια το σόι μας οι φίλοι μας κοκ
Πολλοί νομίζουν ότι το πιο σημαντικό είναι να κοιτάζεις τη δουλειά σου… και άσε τους άλλους… Άλλοι πάλι «χαραμίζονται» για χάρη της κοινότητας και του κοινού καλού. Υπάρχουν και εκείνοι που ζητούν από τους άλλους να κάνουν κάτι για το κοινό κάλο , αλλά οι ίδιοι δεν κουνάνε το χέρι για να πραγματοποιηθεί το κοινό καλό .
Δεν φτάνει να περιοριζόμαστε στα ‘καθήκοντα τα οικογενειακά μας΄ : σχέσεις γονέων-παιδιών, συζύγων, εργαζόμενων στην ίδια εργασία , γειτόνων, φίλων και γνωστών... Έχουμε μια ευρύτερη ακτίνα δράσεως μέσα στην καθημερινότητα μας. Τα λόγια του Ιησού στο σημερινό ευαγγέλιο μας δείχνουν το «πού» και το «πώς» μπορούμε να είμαστε ‘ποιμένες’ στην καθημερινότητα μας και μπορούμε να τα συνοψίσουμε ως εξής: γνώση, υποδειγματικότητα και ζωή.
Γνώση: Καμία σχέση δεν μπορεί να μας αποκλείσει να γνωριστούμε με άλλους και να κάνουμε να μας γνωρίσουν οι άλλοι να έλθουμε σε επικοινωνία με τους άλλους . Προσοχή όμως γιατί υπάρχει και η αρρωστημένη περιέργεια και στο κουτσομπολίστικο ενδιαφέρον.
Η γνώση λέει τη βάση στη εμπιστοσύνη, την αμοιβαία συνδιαλλαγή, τη ταπεινοφροσύνη την ευσπλαχνία, την γενναιοδωρία και τη “καθαρή καρδιά” δηλ. χωρίς υστεροβουλία
Υποδειγματικότητα: ζούμε μαζί και ο ένας δίπλα στους άλλους. Ο τρόπος ζωής μας έχει επιπτώσεις στη ζωή των άλλων είτε γιατί μας παρατηρούν, είτε γιατί οι πράξεις μας έχουν αντίκτυπο επάνω τους. Έχουμε περισσότερη ή λιγότερη επιρροή στους άλλους όταν δεν είμαστε μόνο λόγια και όταν κρατάμε τον λόγο μας. Ό,τι λέμε ή ό,τι κάνουμε ή δεν κάνουμε, χαρακτηρίζει την ταυτότητά μας.
Ζωή: καλούμαστε να δώσουμε ζωή και ποιότητα ζωής σ΄ αυτούς που μας εμπιστεύονται και όχι μόνο: δηλαδή χρόνο, ελπίδα, ανακούφιση, κατανόηση, ευσπλαχνία, συμπόνια, ενθάρρυνση.
Εν ολίγοις… σε κάθε τύπο σχέσης να νοιώθουμε και να ζούμε το ότι είμαστε υπεύθυνοι για τον άλλον… ακόμα και για αυτόν που απλώς διασταυρωνόμαστε στη ζωή μας.