Στο τέλος δεν είναι η καταστροφή, αλλά η χαρά της Ανάστασης την προγευόμαστε καθημερινά. ΄ Κύκλος - 33η Τακτική Κυριακή Μκ 13, 24-32

 Κυριακή, 14 Νοεμβρίου 2021 -

    Στη διάρκεια της ανθρώπινης ιστορίας, υπάρχουν εποχές ιστορικών ανακατατάξεων και κρίσεων, σαν τη δική μας, όπου όλα είναι συγκεχυμένα, απρόβλεπτα και πολλές φορές χωρίς νόημα μιας και το παλιό καταρρέει και το καινούργιο που θα έπρεπε να το αντικαταστήσει δεν φαίνεται. Ο άνθρωπος, σε τέτοιες έντονες αλλαγές καταλαμβάνεται από ανασφάλεια, σύγχυση, αγωνία και φόβο και σχεδόν στα τυφλά αναζητά κάποια διέξοδο. Αναζητά κάτι νέο που θα του δώσει μια λογική συνάφεια στην αταξία που επικρατεί και έναν προσανατολισμό προς κάποιο αξιόλογο σκοπό. 

Από το κατά Μάρκο Αγ. Ευαγγέλιο  Μκ. 13,24-32

        

Αλλά κατ' εκείνες τις μέρες, μετά απ' αυτή τη θλίψη,ο ήλιος θα σκοτεινιάσει, και η σελήνη δεν θα δώσει το φέγγος της, και τα αστέρια θα πέσουν απ' τον ουρανό, και οι δυνάμεις που βρίσκονται στους ουρανούς θα διασαλευθούν.

Και τότε θα δουν τον Υιό του ανθρώπου να έρχεται πάνω στις νεφέλες με δύναμη πολλή και δόξα. Τότε θα αποστείλει τους αγγέλους, και θα συγκεντρώσει τους εκλεκτούς του από τους τέσσερις ανέμους, απ'την άκρη της γης μέχρι την άκρη του ουρανού.

Αλλά από τη συκιά να καταλάβετε την παραβολή: όταν το κλαδί της γίνει τρυφερό και βγουν τα φύλλα της, γνωρίζετε ότι το θέρος είναι κοντά. 'Ετσι κι εσείς, όταν δείτε αυτά να συμβαίνουν, να γνωρίζετε ότι είναι κοντά, μπροστά στην πόρτα. Αλήθεια σας λέω: δεν θα περάσει αυτή η γενιά έως ότου γίνουν όλα αυτά. Ο ουρανός και η γη θα περάσουν, αλλά τα λόγια μου δεν θα περάσουν. Σχετικά με την ημέρα εκείνη ή την ώρα, κανένας δε γνωρίζει, ούτε οι άγγελοι στον ουρανό ούτε ο Υιός, παρά μόνο ο Πατέρας..

Λόγος του Κυρίου

Ο Ιησούς, στη σημερινή ευαγγελική περικοπή,    με την περιγραφή του ‘τέλους του κόσμου’ δεν έχει σκοπό να φοβερίσει. Άλλα για να δώσει ελπίδα. Ο λόγος του είναι ακόμη μια πρόσκληση στους μαθητές του να προσπαθήσουν να ανακαλύψουν το πραγματικό νόημα της ιστορίας, και «να δουν» ακόμη και πίσω από την σύγχυση . Τους οδηγεί να μάθουν να διαβάζουν τα σημεία των καιρών, κάτω από το αποκαλυπτικό φως του Λόγου Του έτσι ώστε να συνδέσουν τη ζωή τους με πράγματα που προορίζονται να μείνουν και όχι να παρέλθουν. Ακόμη και όταν το κακό, που φαίνεται πανίσχυρο, επικρατεί και θριαμβεύει εντέλει είναι προορισμένο να ηττηθεί.  Όπως μια συκιά ή κάποιο άλλο δένδρο. Το χειμώνα νομίζουμε ότι ξεράθηκε. Εκείνος όμως που ξέρει από δένδρα βλέπει τα σημάδια  ( τα σημεία των καιρών) ότι μέσα από αυτό που φαίνεται καταστρωμένο ξεπροβάλλει η ζωή,  Ώμος τελικά δίνει ωραιότατους καρπούς.

Η άδολη καρδιά, τα «ψιλά» τα κάνει θησαυρό! Β΄ Κύκλος - 32η Τακτική Κυριακή.( Μκ 12,38-44)

 Κυριακή, 7 Νοεμβρίου 2021 - 

Ιησούς είναι στον περίβολο του Ναού, κέντρο της ζωής των Ιουδαίων, και παρατηρεί όλα όσα συμβαίνουν γύρω του και τα σχολιάζει .

Ανάγνωσμα από το κατά Μάρκο Άγ. Ευαγγέλιο ( Μκ 12,38-44 )

      Εκείνον τον καιρό ο Ιησούς έλεγε: "Προσέχετε από τους γραμματείς που θέλουν να περπατούν με επίσημες στολές και τους αρέσουν οι ασπασμοί στις αγορές και οι πρωτοκαθεδρίες στις συναγωγές και οι πρώτες θέσεις στα δείπνα. Είναι αυτοί που κατατρώνε τα σπίτια των χηρών με πρόφαση ότι κάνουν μεγάλες προσευχές. Αυτοί θα λάβουν μεγαλύτερη καταδίκη".    

Κάθισε τότε απέναντι στο θησαυροφυλάκιο του ναού και έβλεπε πώς ο κόσμος έριχνε χάλκινα νομίσματα στο θησαυροφυλάκιο. Και πολλοί πλούσιοι έριχναν πολλά. Πήγε τότε και μια φτωχή χήρα που έριξε δυο λεπτά, που είναι ένας κοδράντης ( δηλ. μια πεντάρα). Κάλεσε τότε τους μαθητές του και τους είπε: "Αλήθεια σας λέω: αυτή η φτωχή χήρα έριξε περισσότερο απ' όλους εκείνους που έριξαν στο θησαυροφυλάκιο. Διότι όλοι έριξαν απ' το περίσσευμά τους, ενώ αυτή έριξε από το υστέρημά της όλα όσα είχε, όλη της την περιουσία".

Λόγος του Κυρίου

Οι γραμματείς.

        Έχουν αναμφισβήτητες γνώσεις νομικές και θρησκευτικές και αυτό τους κάνει «σεβαστούς», με σεβασμό που εκδηλώνεται με διάφορες τιμές και κολακείες από τον περίγυρό τους. Ο Ιησούς τους ειρωνεύεται, για την γραφικότητα της ένδυσης και για την συμπεριφορά τους και χωρίς περιστροφές τους κατακεραυνώνει για την αλαζονεία και το στείρο εγωκεντρισμό που τους οδηγεί σε μια επιδεικτική και ανάλγητη κοινωνική και θρησκευτική συμπεριφορά, διότι χρησιμοποιούν τις ικανότητές τους όχι για να υπηρετήσουν τους αδύναμους αλλά για να τους εξουσιάζουν

Η χήρα

        Σ’ αυτή την ξιπασμένη ύπαρξη του γραμματέα, ο Ιησούς αντιπαραθέτει μια χήρα ως δασκάλα ζωής, μια ταπεινή και γενναιόδωρη ανθρώπινη ύπαρξη. Η χήρα και το ορφανό, για την Αγία Γραφή, είναι ο τύπος κάθε αναγκεμένου διότι, μη έχοντας την υλική και ηθική υποστήριξη του συζύγου και πατέρα, είναι ευάλωτοι και γίνονται εύκολα αντικείμενο κάθε μορφής εκμετάλλευσης. Οι ίδιοι, όμως, δείχνουν εμπιστοσύνη και περιμένουν τη βοήθεια των άλλων.

    Για να καταλάβουμε την συμπεριφορά του Ιησού και πως ήξερε τι έδωσε η χήρα πρέπει να πάμε μια επίσκεψη στην εποχή του και τις συνήθειές της. Στο μέρος της αυλής του Ναού όπου επιτρεπόταν η παρουσία των γυναικών, υπήρχε μια σειρά από καλάθια. Όποιος ήθελε να κάνει κάποια προσφορά για το Ναό πλησίαζε και έριχνε τον οβολό του. Ένας ιερέας ήταν επιφορτισμένος να διαλαλεί το μέγεθος της προσφοράς. Φυσικό ήταν να ακούγεται ένα μουρμούρισμα θαυμασμού όταν η προσφορά που ανακοινωνόταν ήταν μεγάλη. Ο Ιησούς, λοιπόν, παρατηρεί το πως «πολλοί πλούσιοι έριχναν πολλά» ενώ «μια φτωχή χήρα έριξε δυο λεπτά». Η διαλάληση της προσφοράς της χήρας, που έριξε μόνον κάτι ψιλά, έγινε από υποχρέωση και ίσως με περισσή βαριεστιμάρα, και βέβαια χωρίς ο κόσμος να αντιδράσει.

    Ο Ιησούς εκτίμησε τη χειρονομία της χήρας και αντέδρασε με θαυμασμό επειδή, επιτέλους, βρήκε αυτό που ζητούσε, κάποιον με «καθαρή την καρδιά» κάποιον από αυτούς τους οποίους ο ίδιος χαρακτήριζε ως «Μακάριους, ευτυχισμένους», διότι αυτοί θα δουν το πρόσωπο του Θεού.