Σάββατο, 8 Δεκεμβρίου 2018

Γ κύκλος 2η Κυριακή του Ερχομού (Λκ. 3,1-6)


Ο Θεός με τον Ιησού μπήκε στην ιστορία μας, κάθε γεγονός είναι μια ευκαιρία να τον συναντήσουμε. 

Κυριακή  9 Δεκεμβρίου 2018


Το βιβλίο του Βαρούχ ξαναδιαβάζει τα ένδοξα γεγονότα της ιστορίας των Ιουδαίων, την   Έξοδο από την Αίγυπτο και την  επιστροφή από την εξορία της Βαβυλωνίας με το πνεύμα του προφήτη Ησαΐα. Είναι,  πράγματι,  γεμάτο από αναφορές στον προφήτη Ησαΐα,  για να παρηγορήσει και να δώσει  ελπίδα  και να εμψυχώσει  το λαό της Ιερουσαλήμ και κατ’ επέκταση κάθε Ιουδαίο  που,  μετά τον πρώτο ενθουσιασμό της επιστροφής  στη πατρίδα,  βλέπει τα πράγματα να σέρνονται και να λιμνάζουν και να επιστρέφουν  παλιές πρακτικές και για όλα αυτά θλίβεται και  απογοητεύεται.

Ανάγνωσμα από το βιβλίο του προφήτη Βαρούχ (5,1-9)
Βγάλε από επάνω σου Ιερουσαλήμ, τη στολή του πένθους και της ταλαιπωρίας και φόρεσε την ευπρέπεια της δόξας που για πάντα σου χάρισε ο Θεός. Ντύσου το χιτώνα της δικαιοσύνης, που προέρχεται από το Θεό, και βάλε στο κεφάλι σου τη μίτρα της δόξας του Αιωνίου. Επειδή ο Θεός θα δείξει σε όλη την υφήλιο τη λαμπρότητά του. Διότι το όνομά σου θα ονομάζεται από το Θεό για πάντα «ειρήνη δικαιοσύνης» και «δόξα ευσεβείας».
Λόγος του Κυρίου

Με πολύ ποιητικό τρόπο προσωποποιεί την Ιερουσαλήμ και την προσκαλεί να αφήσει πίσω της τη θλίψη και της ζητά σταθεί σε ένα υψηλό σημείο «και κοίταξε προς τα΄ κει που ανατέλλει ο ήλιος” .  Γιατί « ο Θεός θα δείξει σε όλη την υφήλιο τη λαμπρότητά του» και τη νέα ύπαρξη που ο Θεός της προσφέρει :  «Διότι το όνομά σου θα ονομάζεται από το Θεό για πάντα «ειρήνη δικαιοσύνης» και «δόξα ευσεβείας» Το « Όνομα», στους Ιουδαίους,  είναι ο τρόπος ύπαρξης· ένα «καινούργιο όνομα»  σημαίνει μια καινούργια ύπαρξη που την  περιγράφει  ως μια στολή  «ειρήνη δικαιοσύνης, δόξα ευσέβειας».
Η καινούργια ζωή που ανατέλλει αποτέλεσμα της νέας της ύπαρξης είναι η δικαιοσύνη, η ειρήνη, η ευσέβεια και η δόξα. Αξίες όλες αυτές που δημιουργούν αρμονία τόσο οριζόντια, στις σχέσεις των ανθρώπων,  όσο και κάθετη,  στις  σχέσεις  του ανθρώπου με τον Θεό. Οι δύο διαστάσεις -όπως και στο σταυρό- είναι πάντα στενά συνδεδεμένες και αλληλοεξαρτώμενες: «η αγάπη στο Θεό» και «η αγάπη στον πλησίον » οι μόνε που μπορούν να δημιουργήσουν  αρμονία και ειρήνη μεταξύ των ανθρώπων.


Ανάγνωσμα από το κατά Λουκά  ΄Αγιο Ευαγγέλιο (3,1-6)

Ήταν ο δέκατος πέμπτος χρόνος της βασιλείας του αυτοκράτορα Τιβέριου. Επίτροπος της Ιουδαίας ήταν ο Πόντιος Πιλάτος. Τετράρχης της Γαλιλαίας ήταν ο Ηρώδης, της Ιτουραίας και της Τραχωνίτιδας ο Φίλιππος ο αδερφός του, και της Αβιλινής ο Λυσανίας. Αρχιερείς ήταν ο Άννας και ο Καϊάφας. Τότε δόθηκε εντολή από το Θεό στο γιο του Ζαχαρία, τον Ιωάννη, που ήταν στην έρημο· έτσι αυτός πήγε σε όλα τα περίχωρα του Ιορδάνη, και κήρυττε να μετανοήσουν οι άνθρωποι και να βαφτιστούν, για να συγχωρηθούν οι αμαρτίες τους, όπως είναι γραμμένο στο βιβλίο του προφήτη Ησαΐα, ο οποίος είχε πει: Μια φωνή βροντοφωνάζει στην έρημο: “ετοιμάστε το δρόμο για τον Κύριο, ισιώστε τα μονοπάτια να περάσει». 
Λόγος του Κυρίου .


Η είσοδος στην ανθρωπότητα αυτής της νέας τάξης πραγμάτων, που υποσχόταν ο προφήτης συνέβηκε σε μια πολύ συγκριμένη  ιστορική στιγμή,  και για να δώσει την χρονολογία το κάνει όπως συνήθιζαν εκείνη την εποχή, απαριθμώντας πρόσωπα  σημαδιακά της εποχής.
Η Θεϊκή ενέργεια,  ο Λόγος του Θεού, αρχίζει όμως  όχι από τα κέντρα εξουσίας, όπου συνωστίζονται τόσοι εγωκεντρισμοί, προκαταλήψεις, θεμιτοί και αθέμιτοι ανταγωνισμοί, πλεονεξίες κλπ.  που δεν  αφήνουν  χώρο για τίποτε άλλο. Ο Λόγος του Θεού χρειάζεται ανοιχτά  μυαλά και ανοιχτούς ορίζοντες: τον Ιωάννη! Ακόμα, σήμερα,  έτσι γίνεται. Χρειάζονται πρόσωπα με ανοιχτά  μυαλά για να δουν πίσω από τα γεγονότα, να αφήσουν πίσω τους διαφόρων ειδών αγκυλώσεις και να ανοιχτούν στο καινούργιο  που,  κιόλας,  ενεργεί! Το ίδιο πρέπει να συμβαίνει και με εμάς.

Παρασκευή, 30 Νοεμβρίου 2018

Γ΄ Κύκλος, 1η Κυριακή της Παρουσίας Λκ 21, 25-28. 34-36.


Αντιστάσου,  είναι οι πόνοι του τοκετό ενός νέου κόσμου.


Κυριακή 2 Δεκεμβρίου 2018

Ο προφήτης Ιερεμίας (587 π. Χ.)  ζει την τη θλίψη το φόβο και τη γενική απελπισία που έχει κυριεύσει το βασίλειο του Ιούδα  επειδή ο λαός  βλέπει  ότι μετά το Βασίλειο του Βορρά,  του Ισραήλ , το οποίο πριν δυο αιώνες  καταλήφθηκε και  καταστράφηκε από τους Ασσυρίους το 722 π. Χ.  , τώρα είναι η σειρά του  βασιλείου του Νότου, του Ιούδα,  να έχει την ίδια τύχη. Η Ιερουσαλήμ πολιορκείται από Βαβυλωνίους, και δεν φαίνεται ότι θα αντέξει για πολύ. Διακηρύττει λοιπόν:
«Έρχονται μέρες», λέει ο Κύριος, «που θα εκπληρώσω την υπόσχεση που έδωσα στο λαό του Ισραήλ και του Ιούδα: Θα αναδείξω βασιλιά έναν γνήσιο βλαστό του Δαβίδ. Αυτός θα κυβερνάει τη χώρα με ευθυκρισία και δικαιοσύνη.  Τότε ο λαός του Ιούδα και οι κάτοικοι της Ιερουσαλήμ θα ζουν με ειρήνη και ασφάλεια. Και το όνομα που θα δοθεί στην πόλη θα είναι “ο Κύριος η σωτηρία μας”» ΙΕΡΕΜΙΑΣ 33,14-16 
    
Ο προφήτης, παρόλο που ζει την αδιέξοδη  τραγικότητα των ημερών  που όλοι ερμηνεύουν ως τιμωρία  Θεού για τις τόσες και τόσες αδικίες που  πολιτικές και θρησκευτικές αρχές άλλα και πρόσωπα μεμονωμένα διαπράττουν εις βάρος των πιο αδυνάτων,  ξαναδιαβάζει την υπόσχεση που είχε κάνει ο Θεός μέσω του προφήτη     Ησαΐα (11,1) «… Ένα κλωνάρι θα φυτρώσει απ’ τον κορμό του Ιεσσαί κι ένα κλαδί θα ξεπροβάλει από τις ρίζες του» που για τους Εβραίους  σήμαινε  ότι «ένας απόγονος  από τους απογόνους του Δαυίδ , θα βασιλεύει με δικαιοσύνη και ο λαός  θα ζει με ασφάλεια και  ειρήνης»  και το επικαιροποιεί : «Έρχονται μέρες που θα εκπληρώσω την υπόσχεση που έδωσα στο λαό του Ισραήλ και του Ιούδα: Θα αναδείξω βασιλιά έναν γνήσιο βλαστό του Δαβίδ. Αυτός θα κυβερνάει τη χώρα με ευθυκρισία και δικαιοσύνη», και αυτό το κάνει διακηρύττει ο προφήτης είναι πιπισμένος ότι ο Θεός μένει πάντα πιστός και εκπληρώνει στις υποσχέσεις του και δεν πτοείται από τα καπρίτσια των διαδόχων του Δαυίδ  που δεν αποδείχτηκαν αντάξιοι του καλέσματος του. Τα λόγια του προφήτη  είναι μια μεγάλη ομολογία πίστεως και πράξη ζωντανής ελπίδας. 
Καλούμαστε, λοιπόν, και εμείς να οικοδομούμε τη ζωή μας πάνω στην ίδια βάση, να αναπτύξουμε ζωντανή και  σωστή σχέση με τον Θεό και με τον πλησίον, εργαζόμενοι για την επί γης ειρήνη και δικαιοσύνη και να μην απογοητευόμαστε για τις τυχόν αστοχίες δικιές μας και τις αντιδράσεις των άλλων περιμένοντας ο Κύριος να ολοκληρώσει και να επισφραγίσει το έργο μας

Ανάγνωσμα από το κατά Λουκά άγιο Ευαγγέλιο  (21, 25-28. 34-36)

Εκείνο τον καιρό ο Ιησούς έλεγε  στους μαθητές «Θα παρουσιαστούν σημάδια στον ήλιο, στο φεγγάρι και στ’ αστέρια. Στη γη οι λαοί θα αναστατωθούν και θα ζουν σε αγωνία, εξαιτίας της βοής και των μεγάλων κυμάτων της θάλασσας. Οι άνθρωποι θα κοντεύουν να πεθάνουν από το φόβο κι από την αγωνία γι’ αυτά που πρόκειται να συμβούν στην οικουμένη, γιατί οι ουράνιες δυνάμεις, που κρατούν την τάξη του σύμπαντος, θα διασαλευτούν. Τότε θα δουν τον Υιό του Ανθρώπου να έρχεται πάνω σε σύννεφο με δύναμη και με μεγάλη λαμπρότητα. Όταν αυτά αρχίσουν να γίνονται σηκώστε τα κεφάλια σας και αναθαρρήστε, γιατί πλησιάζει η ώρα του λυτρωμού σας».
«Προσέξτε καλά τους εαυτούς σας. Μην παραδοθείτε στην κραιπάλη και στη μέθη και στις βιοτικές ανάγκες, και σας αιφνιδιάσει η ημέρα εκείνη. Γιατί θα ’ρθεί σαν την παγίδα σε όλους τους κατοίκους της γης. Να μένετε λοιπόν άγρυπνοι και να προσεύχεστε αδιάκοπα, για να μπορέσετε να ξεπεράσετε όλα όσα είναι να συμβούν, και να παρουσιαστείτε έτοιμοι μπροστά στον Υιό του Ανθρώπου».
Λόγος του Κυρίου

Ο Ιερεμίας αντιστάθηκε,  δεν κατέβασε το κεφάλι μοιρολατρικά ξεπέρασε την απελπισία και την απογοήτευση υποβασταζόμενος από την εμπιστοσύνη του στο Θεό που σώζει. Πόσο μάλλον εμείς·  δεν πρέπει  να μας παραλύει ο φόβος διότι «η ελπίδα» του Ιερεμία  πήρε σάρκα και οστά  στο πρόσωπο του Ιησού από την Ναζαρέτ.
Οι καταστροφικές σκηνές  που  περιγράφει ο ευαγγελιστής , δεν είναι για να μας φοβίσουν και να μετανοήσουμε·  μιλούν για το «τώρα μας»,  ανά πάσα στιγμή μπορούμε να παραλύσουμε από το φόβο εξ αιτίας του τι συμβαίνει γύρω μας. Δεν ύπαρξε ποτέ εποχή  χωρίς να γνωρίσουμε καταστροφές οφειλόμενες στην φύση, που ας το ομολογήσουμε λίγο την σεβόμαστε αλλά και στον άνθρωπο και αυτές συχνά είναι χειρότερες από τις πρώτες και όλα μας φαίνονται μια μαύρα.

«Θα παρουσιαστούν σημάδια στον ήλιο, στο φεγγάρι και στ’ αστέρια. Στη γη οι λαοί θα αναστατωθούν και θα ζουν σε αγωνία, εξαιτίας της βοής και των μεγάλων κυμάτων της θάλασσας. Οι άνθρωποι θα κοντεύουν να πεθάνουν από το φόβο κι από την αγωνία γι’ αυτά που πρόκειται να συμβούν στην οικουμένη, γιατί οι ουράνιες δυνάμεις, που κρατούν την τάξη του σύμπαντος, θα διασαλευτούν. Τότε θα δουν τον Υιό του Ανθρώπου να έρχεται πάνω σε σύννεφο με δύναμη και με μεγάλη λαμπρότητα. Όταν αυτά αρχίσουν να γίνονται σηκώστε τα κεφάλια σας και αναθαρρήστε, γιατί πλησιάζει η ώρα του λυτρωμού σας».