Παρασκευή, 2 Δεκεμβρίου 2016

Α΄Κυκλος 2η Κυριακή της Παρουσίας 2016

.
Μετανοώ και ονειρεύομαι τον καινούργιο κόσμο της Βασιλεία του Θεού, που έρχεται
Κυριακή 4 Δεκεμβρίου 2016
Ο Ευαγγελιστής Ματθαίος μάς παρουσιάζει τη μορφή και τη δραστηριότητα του Ιωάννη του Βαπτιστή στην έρημο της Ιουδαίας. Έχουμε μια γεωγραφική υπόδειξη ότι ο Ιωάννης δρούσε στην Ιουδαία, στο Νότο, ενώ ο Ιησούς στη Γαλιλαία, στο Βορρά. Για το Ματθαίο η δραστηριότητα του Ιωάννη είναι αποκλειστικά προσανατολισμένη στο να προετοιμάσει το λαό, πρώτα να αναγνωρίσει και στη συνέχεια να δεχτεί “Εκείνον που πρέπει να έρθει”. Τον παρουσιάζει ως ένα μεγάλο και θαρραλέο κήρυκα, που προαναγγέλλει την επερχόμενη κρίση του Θεού και καταγγέλλει την τρέχουσα αδικία που επικρατεί.
Το κήρυγμα του Ιωάννη είναι σχεδόν το ίδιο με την αρχή του κηρύγματος του Ιησού. Ο Ιωάννης, όμως, παρουσιάζεται ως εκείνος που προετοιμάζει το λαό να αναγνωρίσει τον ερχόμενο Σωτήρα, ως κάποιος που βοηθά το λαό, αλλά και εμάς, να καταλάβουν την κατάσταση, τη συγκυρία στην οποία ζουν, για να μην την αφήσουν να περάσει αναξιοποίητη. Κανέναν δεν προσκαλεί να τον ακολουθήσει στο δρόμο που διάλεξε για τον εαυτόν του. Τα παραδείγματα που δίνει είναι παρμένα από την καθημερινότητα του καθ’ ενός.
Ανάγνωσμα από το κατά Ματθαίο Άγιο Ευαγγέλιο (Μτ 3,1-12)
Εκείνο τον καιρό, εμφανίστηκε στην έρημο της Ιουδαίας ο Ιωάννης ο Βαπτιστής. Κήρυττε κι έλεγε: «Μετανοείτε, γιατί έφτασε η βασιλεία του Θεού». Για τον Ιωάννη είχε προφητέψει ο προφήτης Ησαΐας: Μια φωνή βροντοφωνάζει στην έρημο: ετοιμάστε το δρόμο για τον Κύριο, ισιώστε τα μονοπάτια να περάσει. Ο Ιωάννης φορούσε ρούχα από τρίχες καμήλας και ζώνη δερμάτινη στη μέση του. Η τροφή του ήταν ακρίδες και μέλι από αγριομέλισσες. Σ’ αυτόν τον άνθρωπο πήγαινε τότε όλος ο κόσμος, από τα Ιεροσόλυμα κι απ’ όλη την Ιουδαία, κι απ’ όλη την περιοχή του Ιορδάνη. Έρχονταν και τους βάφτιζε στον Ιορδάνη ποταμό, καθώς ομολογούσαν τις αμαρτίες τους.
Όταν ο Ιωάννης είδε πολλούς Φαρισαίους και Σαδδουκαίους να έρχονται για να βαφτιστούν, τους είπε: «Οχιάς γεννήματα, ποιος σας είπε πως έτσι θα ξεφύγετε από την οργή του Θεού, που πλησιάζει; Αν θέλετε να γλιτώσετε, κάνετε έργα που ταιριάζουν σε όποιον πραγματικά μετανοεί. Και μην αυταπατάστε λέγοντας, “εμείς καταγόμαστε από τον Αβραάμ”. Να είστε βέβαιοι πως ο Θεός, ακόμη κι απ’ αυτές εδώ τις πέτρες μπορεί να κάνει απογόνους του Αβραάμ. Το τσεκούρι βρίσκεται κιόλας στη ρίζα των δέντρων. Κάθε δέντρο που δε δίνει καλό καρπό θα κοπεί σύρριζα και θα ριχτεί στη φωτιά.
Εγώ σας βαφτίζω με νερό, και το βάπτισμά μου είναι βάπτισμα μετάνοιας. Αυτός όμως που έρχεται ύστερα από μένα, είναι πιο ισχυρός από μένα, και δεν είμαι άξιος ούτε τα υποδήματά του να κρατήσω. Αυτός θα σας βαφτίσει με Άγιο Πνεύμα και φωτιά. Κρατάει στο χέρι του το λιχνιστήρι, για να ξεκαθαρίσει το αλώνι του· το σιτάρι θα το συνάξει στην αποθήκη του, μα το άχυρο θα το κατακάψει στη φωτιά που δε σβήνει ποτέ».
Λόγος του Κυρίου
Ο Ιωάννης ξεκινά δίνοντας μια καλή είδηση: “Έφτασε η βασιλεία του Θεού”. Ο Θεός είναι κοντά σε όλους, μάλιστα πλησιάζει. Αν δεν τον βλέπουν, είναι γιατί τα μάτια δεν είναι ακόμη έτοιμα. Η Βασιλεία των Ουρανών είναι ο καινούργιος κόσμος που ο Θεός επιθυμεί για το πλάσμα του, τον άνθρωπο και που φώτισε τους προφήτες να τον περιγράψουν, και αυτή αρχίζει από τώρα, γιατί ο Θεός είναι ήδη παρών. Και αν αυτή δεν είναι ακόμη τόσο εμφανής, ωστόσο είναι το αδιαφιλονίκητο μέλλον όλων. Η παρουσία του Ιωάννη βοηθά να ανοίξουν τα μάτια, να δεχτούν(με) τον απεσταλμένο του Θεού που θα τους βοηθήσει να δουν τον καινούργιο κόσμο της Βασιλείας των Ουρανών που ανατέλλει, να τη γνωρίσουν, να τη ζήσουν.
Το πρώτο που ζητά ο Ιωάννης είναι η ειλικρίνεια: να κάνουν(με) το καθήκον τους (μας) με τιμιότητα και σοβαρότητα, να μοιράζονται (μαστε) τα αγαθά αντί να τα οικειοποιούνται (μαστε) και να προσεύχονται (μαστε).
Ο Ιωάννης προτρέπει τους ακροατές του : για να δουν τη Ζωή, το Θεό, που έρχεται να τους συναντήσει και το πρώτο βήμα είναι να αλλάξουν μυαλό, νου, να μετανοήσουν. Την υπόδειξη της Μετάνοιας ο Ιωάννης δεν την παρουσιάζει ως μια εντολή, αλλά ως μια ευκαιρία, ως μια δυνατότητα που τους (μας) προσφέρεται: για να αλλάξουν νοοτροπία και να σωθούν(με) από τις ψευτοσιγουριές και τις ψευδαισθήσεις που τρέφουν και να χαράξουν μια νέα πορεία αν θέλουν(με) ο ουρανός να γίνει προσιτός και η γη περισσότερο ανθρώπινη. Δεν υπάρχουν πια αδιέξοδα, γιατί σε όλους δίνεται η χάρη να βρουν τη λύση.


Το θέμα είναι να αφήσουν(με) το Θεό, μέσω σου Ιησού, να τους(μας) πλησιάσει. Όσο ο Θεός, που είναι η Ζωή, πλησιάζει, τόσο περισσότερο η ζωή καρποφορεί. Κανένας που συναντά το Θεό, τη Ζωή, δεν μένει χωρίς καρπούς: “Έργα που ταιριάζουν σε όποιον πραγματικά μετανοεί”, όπως λέει ο Ιωάννης. Αμαρτία είναι να εμποδίζουμε το Θεό να κάνει τη ζωή μας καρποφόρα, γεμάτη με έργα αγάπης, δικαιοσύνης, τιμιότητας, αλληλεγγύης και ευσπλαχνίας, και έτσι το όνειρο για νέους ουρανούς και νέα γη, να γίνει πραγματικότητα.
Η μετάνοια, λοιπόν, δεν είναι μια εξωτερική αλλαγή συμπεριφοράς, αλλά μια εκ βάθρων ριζική ανανέωση της ζωής. Ένα πέρασμα από τον εγωκεντρισμό στην αγάπη. Από το να κρατώ τον εαυτό μου για μένα, στο να καταναλώνομαι για το κοινό καλό. Μια κατάσταση ζωής ανοιχτής στο Θεό. Δεν είμαι εγώ που κάτι κάνω για να ευχαριστήσω ή να εξευμενίσω το Θεό, αλλά έρχεται ο Θεός να με συναντήσει. Απλά εγώ δεν του βάζω εμπόδια, ώστε να μπορώ να τον ακούσω όταν μιλά ή να δω τι κάνει ο Θεός για μένα. Αυτή η εκ βάθρων αλλαγή έχει ως τελικό αποτέλεσμα την αλλαγή της εξωτερικής συμπεριφοράς.
Μετάνοια, λοιπόν, σημαίνει να ξαναβρούμε τον πραγματικό μας εαυτό, απελευθερωμένο από κάθε αλλοτρίωση που καταστρέφει την ανθρωπιά. Και να ξαναβρούμε την ταυτότητά του: Πλασμένοι κατ’ εικόνα και ομοίωση του Θεού. Αυτή την αλήθεια ήρθε να διδάξει σε εκείνους, στους οποίους ο Ιωάννης προετοίμασε τον ερχομό.
Η μετάνοια αφορά όλους, μηδενός εξαιρουμένου.